{"id":1440,"date":"2019-01-01T00:00:11","date_gmt":"2019-01-01T06:00:11","guid":{"rendered":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/?p=1440"},"modified":"2020-03-03T21:20:39","modified_gmt":"2020-03-04T03:20:39","slug":"rola-mezczyzny-i-kobiety-w-rodzinie-chrzescijanskiej-katolickiej-ks-mateusz-tarczynski","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/rola-mezczyzny-i-kobiety-w-rodzinie-chrzescijanskiej-katolickiej-ks-mateusz-tarczynski\/","title":{"rendered":"Rola m\u0119\u017cczyzny i kobiety w rodzinie chrze\u015bcija\u0144skiej-katolickiej"},"content":{"rendered":"

Aby okre\u015bli\u0107 konkretne role m\u0119\u017cczyzny i kobiety w rodzinie katolickiej, swoj\u0105 refleksj\u0119 rozpoczn\u0119 od spojrzenia na Bibli\u0119, w kt\u00f3rej czytamy, \u017ce B\u00f3g stworzy\u0142 cz\u0142owieka jako m\u0119\u017cczyzn\u0119 i kobiet\u0119 (por. Rdz 1,26). W li\u015bcie, kt\u00f3ry wystosowa\u0142a do biskup\u00f3w Kongregacja Nauki Wiary, czytamy: \u201eLudzko\u015b\u0107 jest tu przedstawiona jako zr\u00f3\u017cnicowana od pierwszego momentu swego istnienia, w relacji mi\u0119dzy m\u0119\u017cczyzn\u0105 i kobiet\u0105. Jest to ludzko\u015b\u0107 p\u0142ciowa w swej naturze, kt\u00f3ra zostaje zadeklarowana jednoznacznie \u00abobrazem Boga\u00bb\u201d (List do biskup\u00f3w o wsp\u00f3\u0142dzia\u0142aniu m\u0119\u017cczyzny i kobiety w Ko\u015bciele i \u015bwiecie<\/em>, 5 \u2013 dalej: List).<\/p>\n

Oboje obdarzeni przez Stw\u00f3rc\u0119 t\u0105 sam\u0105 godno\u015bci\u0105 i powo\u0142ani do \u015bwi\u0119to\u015bci s\u0105 sobie wzajemnie potrzebni, poniewa\u017c maj\u0105, ka\u017cde z osobna, sobie tylko przypisane uzdolnienia i niepowtarzalne powo\u0142anie: \u201eB\u00f3g obdarza godno\u015bci\u0105 osobow\u0105 w r\u00f3wnej mierze m\u0119\u017cczyzn\u0119 i kobiet\u0119, ubogacaj\u0105c ich w niezbywalne prawa i odpowiedzialne zadania w\u0142a\u015bciwe osobie ludzkiej\u201d (Adhortacja apostolska o zadaniach rodziny chrze\u015bcija\u0144skiej w \u015bwiecie wsp\u00f3\u0142czesnym <\/span>Familiaris consortio<\/em>, 22 \u2013 dalej: FC). W \u015bwietle biblijnej opowie\u015bci o stworzeniu cz\u0142owieka mo\u017cemy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce bez kobiety m\u0119\u017cczyzna pozosta\u0142by, ca\u0142kowicie osamotniony, jedynie w \u015bwiecie rzeczy i zwierz\u0105t. Obecno\u015b\u0107 u jego boku kobiety wprowadza go w \u015bwiat dialogu i os\u00f3b, w rzeczywisto\u015b\u0107 relacji z lud\u017ami i Bogiem: \u201eCelem jest w rzeczywisto\u015bci pozwoli\u0107, by \u017cycie Adama nie zapad\u0142o si\u0119 w konfrontacji sterylnej i, tym samym, \u015bmiertelnej z samym sob\u0105. Koniecznym jest wej\u015bcie w relacj\u0119 z innym bytem, kt\u00f3ry by\u0142by na jego poziomie. Tylko kobieta, stworzona z tego samego \u00abcia\u0142a\u00bb i przepe\u0142niona tym samym misterium, daje \u017cyciu ludzkiemu przysz\u0142o\u015b\u0107. Wyra\u017ca si\u0119 to na poziomie ontologicznym w tym sensie, \u017ce stworzenie kobiety przez Boga charakteryzuje ludzko\u015b\u0107 jako rzeczywisto\u015b\u0107 relacjonaln\u0105\u201d (List 6).<\/p>\n

Wszystkie kolejne r\u00f3\u017cnice, kt\u00f3re zauwa\u017camy pomi\u0119dzy kobiet\u0105 a m\u0119\u017cczyzn\u0105, s\u0105 jedynie konsekwencj\u0105 tej r\u00f3\u017cnicy podstawowej. Spotkanie z osob\u0105 odmiennej p\u0142ci jest tak istotne dla rozwoju i szcz\u0119\u015bcia m\u0119\u017cczyzny, \u017ce opu\u015bci on nawet ojca i matk\u0119, by z\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 z niewiast\u0105 w nierozerwalnej ma\u0142\u017ce\u0144skiej mi\u0142o\u015bci. W <\/span>Familiaris consortio<\/em> <\/span>Jana Paw\u0142a II czytamy: \u201eOwa komunia ma\u0142\u017ce\u0144ska ma swoje korzenie w naturalnym uzupe\u0142nianiu si\u0119 m\u0119\u017cczyzny i kobiety, i jest wzmacniana przez osobist\u0105 wol\u0119 ma\u0142\u017conk\u00f3w dzielenia ca\u0142ego programu \u017cycia, tego, co maj\u0105 i tego, czym s\u0105. St\u0105d taka komunia jest owocem i znakiem potrzeby g\u0142\u0119boko ludzkiej\u201d (FC 19).<\/p>\n

Przyjrzyjmy si\u0119 teraz rolom, jakie w rodzinie katolickiej, maj\u0105 do odegrania kobieta i m\u0119\u017cczyzna. S\u0105 to role odmienne, lecz nieodzownie uzupe\u0142niaj\u0105ce si\u0119. Swoj\u0105 refleksj\u0119 opieram przede wszystkim na adhortacji apostolskiej Jana Paw\u0142a II <\/span>Familiaris consortio<\/em>, a tak\u017ce na dw\u00f3ch jego listach apostolskich, posi\u0142kuj\u0105c si\u0119 dokumentem Kongregacji Nauki Wiary o wsp\u00f3\u0142dzia\u0142aniu m\u0119\u017cczyzny i kobiety w Ko\u015bciele i \u015bwiecie oraz innymi opracowaniami uwzgl\u0119dnionymi w bibliografii.<\/p>\n

Macierzy\u0144stwo jako geniusz kobiety<\/strong><\/p>\n

Niezwyk\u0142o\u015bci\u0105 kobiety nie jest jedynie jej szczeg\u00f3lna wra\u017cliwo\u015b\u0107 na relacje i zdolno\u015b\u0107 ich budowania, ale r\u00f3wnie\u017c to, \u017ce mo\u017ce by\u0107 matk\u0105. Matka dzieli si\u0119 ze swoim dzieckiem w\u0142asnym cia\u0142em i w\u0142asn\u0105 krwi\u0105 \u2013 na podobie\u0144stwo samego Chrystusa. Najwspanialszym cz\u0142owiekiem w historii ludzko\u015bci by\u0142a kobieta \u2013 Maryja, \u201ekt\u00f3r\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 czci jako Matk\u0119 Bo\u017c\u0105, nazywaj\u0105c J\u0105 now\u0105 Ew\u0105 i stawiaj\u0105c jako wz\u00f3r kobiety odkupionej\u201d (FC 22). Od Maryi ka\u017cda kobieta mo\u017ce nauczy\u0107 si\u0119, czym jest dojrza\u0142e macierzy\u0144stwo \u2013 \u017ce wyp\u0142ywa ono z mi\u0142o\u015bci wzgl\u0119dem Boga, siebie oraz m\u0119\u017ca i dziecka. Matka z niezwyk\u0142\u0105 \u0142atwo\u015bci\u0105 potrafi odczyta\u0107 to, co czuje i czego potrzebuje jej dziecko. Dojrza\u0142a matka jest dla dziecka kim\u015b, na kim mo\u017ce ono zawsze polega\u0107, bo stwarza mu klimat mi\u0142o\u015bci i bezpiecze\u0144stwa. Jednak\u017ce kiedy m\u00f3wimy o macierzy\u0144stwie, mamy na my\u015bli tak\u017ce, r\u00f3wnie istotne, macierzy\u0144stwo duchowe, do kt\u00f3rego powo\u0142ana jest ka\u017cda kobieta. Polega ono na ubogacaniu innych ludzi obecno\u015bci\u0105, mi\u0142o\u015bci\u0105 i trosk\u0105: \u201eW takiej perspektywie nale\u017cy rozumie\u0107 niezast\u0105pion\u0105 rol\u0119 kobiety we wszystkich aspektach \u017cycia rodzinnego i spo\u0142ecznego, kt\u00f3re dotycz\u0105 relacji mi\u0119dzyludzkich i troski o drugiego\u201d (List 13). Edyta Stein dodaje: <\/span>\u201eKobieta \u2013 widzialne odbicie Ko\u015bcio\u0142a \u2013 powo\u0142ana jest do pomna\u017cania liczby dzieci Bo\u017cych, daj\u0105c im \u017cycie naturalne i prowadz\u0105c do \u017cycia \u0142aski; staje si\u0119 przez to istotnym organem p\u0142odno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a\u201d<\/em>.<\/p>\n

Matka jako wychowawczyni i nauczycielka<\/strong><\/p>\n

Matka jest pierwsz\u0105 chronologicznie, a zarazem tak\u017ce najwa\u017cniejsz\u0105 wychowawczyni\u0105 swoich dzieci. Jest osob\u0105, kt\u00f3ra chroni je przed \u015bwiatem oraz przed niepokojami wewn\u0119trznymi. To g\u0142\u00f3wnie od jej postawy zale\u017cy, czy i w jakim stopniu b\u0119d\u0105 si\u0119 one czu\u0142y bezpieczne oraz czy b\u0119d\u0105 potrafi\u0142y uwierzy\u0107 w mi\u0142o\u015b\u0107 i uczy\u0107 si\u0119 jej w kolejnych latach \u017cycia. Bowiem najwa\u017cniejszym zadaniem matki jest nauczy\u0107 dziecko prawdziwej i dojrza\u0142ej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3rej wz\u00f3r odnajdujemy w mi\u0142o\u015bci Jezusa wzgl\u0119dem ka\u017cdego cz\u0142owieka. Jest to mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra wspiera w konkretnej sytuacji, ale tak\u017ce, gdy trzeba, napomina; kt\u00f3ra nie odbiera wolno\u015bci, lecz pozwala na do\u015bwiadczenie konsekwencji w\u0142asnych b\u0142\u0119d\u00f3w.<\/p>\n

Szczeg\u00f3ln\u0105 trosk\u0105 matki w rodzinie katolickiej jest wychowanie religijne dzieci poprzez wyja\u015bnianie prawd o Bogu, Jego mi\u0142o\u015bci do ludzi wyra\u017caj\u0105cej si\u0119 w historii zbawienia i b\u0119d\u0105cej dowodem Jego troski o cz\u0142owieka. Wychowywa\u0107 religijnie to r\u00f3wnie\u017c uczy\u0107 modlitwy i znaczenia sakrament\u00f3w w \u017cyciu chrze\u015bcija\u0144skim, a tak\u017ce formowa\u0107 sumienia dzieci w oparciu o Dekalog i Ewangeli\u0119. To szczeg\u00f3lne, mo\u017cna powiedzie\u0107, powo\u0142anie, jakie ma w rodzinie chrze\u015bcija\u0144skiej kobieta, zauwa\u017cy\u0142a tak\u017ce Edyta Stein: <\/span>\u201eCho\u0107 budzenie \u017cycia wiary w duszach i wspomaganie go, gdzie tylko mo\u017cna, obowi\u0105zuje ka\u017cdego chrze\u015bcijanina, w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b jest jednak powo\u0142ana do tego kobieta (\u2026)\u201d.<\/em><\/p>\n

Matka jest wci\u0105\u017c \u017con\u0105<\/strong><\/p>\n

Rol\u0105 kobiety w \u017cyciu rodziny w r\u00f3wnym stopniu jest tak\u017ce bycie \u017con\u0105. Przyj\u015bcie na \u015bwiat potomstwa nie oznacza, \u017ce odt\u0105d relacja ma\u0142\u017ce\u0144ska przestaje si\u0119 liczy\u0107, schodzi na dalszy plan. Dzi\u0119ki macierzy\u0144stwu i p\u0142yn\u0105cej z niego rado\u015bci, kobieta musi odnale\u017a\u0107 si\u0119 na nowo jako \u017cona. Niestety, wiele kobiet obdarzonych potomstwem skupia si\u0119 na nim nadmiernie, co odbija si\u0119 na relacji z m\u0119\u017cem. Pojawia si\u0119 w\u00f3wczas niebezpiecze\u0144stwo utraty blisko\u015bci, jaka \u0142\u0105czy\u0142a ma\u0142\u017conk\u00f3w na pocz\u0105tku ich wsp\u00f3lnej drogi. Matka dojrza\u0142a wie, \u017ce nadal jest \u017con\u0105 i w dalszym ci\u0105gu pragnie by\u0107 przez m\u0119\u017ca dostrzegana w swej kobieco\u015bci i seksualno\u015bci.<\/p>\n

Podsumowuj\u0105c zadania i wyzwania, jakie stoj\u0105 przed kobiet\u0105 jako matk\u0105 i \u017con\u0105, pragn\u0119 przywo\u0142a\u0107 s\u0142owa Jana Paw\u0142a II z Listu apostolskiego <\/span>Mulieris dignitatem<\/em>, w kt\u00f3rym dzi\u0119kuje on Bogu <\/span>\u201eza ka\u017cd\u0105 kobiet\u0119 \u2013 za to, co stanowi odwieczn\u0105 miar\u0119 jej godno\u015bci kobiecej, za wielkie dzie\u0142a Bo\u017ce, jakie w niej i przez ni\u0105 dokona\u0142y si\u0119 w historii ludzko\u015bci\u201d<\/em> <\/span>(Mulieris dignitatem<\/em>, 31). W \u201eLi\u015bcie do Kobiet\u201d Papie\u017c dodaje: <\/span>\u201eDzi\u0119kujemy ci, kobieto, za to, \u017ce jeste\u015b kobiet\u0105! Zdolno\u015bci\u0105 postrzegania, cechuj\u0105c\u0105 tw\u0105 kobieco\u015b\u0107, wzbogacasz w\u0142a\u015bciwe zrozumienie \u015bwiata i dajesz wk\u0142ad w pe\u0142n\u0105 prawd\u0119 o zwi\u0105zkach mi\u0119dzy lud\u017ami\u201d<\/em>(List do Kobiet<\/em>, 29 czerwca 1995, 3).<\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna jako m\u0105\u017c<\/strong><\/p>\n

Przejd\u017amy teraz do drugiej cz\u0119\u015bci naszej refleksji o rodzinie katolickiej, w kt\u00f3rej zajmiemy si\u0119 zagadnieniem roli, jak\u0105 ma w niej do odegrania m\u0119\u017cczyzna. Na pocz\u0105tku nale\u017cy zaznaczy\u0107 rzecz bardzo istotn\u0105, a mianowicie: pierwszym i podstawowym powo\u0142aniem m\u0119\u017cczyzny jest wej\u015bcie w zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski oraz za\u0142o\u017cenie rodziny. Jan Pawe\u0142 II pisze: <\/span>\u201eWewn\u0105trz komunii-wsp\u00f3lnoty ma\u0142\u017ce\u0144skiej i rodzinnej m\u0119\u017cczyzna jest powo\u0142any, aby \u017cy\u0142 w \u015bwiadomo\u015bci swego daru oraz roli m\u0119\u017ca i ojca. (\u2026) Mi\u0142o\u015b\u0107 do ma\u0142\u017conki, kt\u00f3ra zosta\u0142a matk\u0105, i mi\u0142o\u015b\u0107 do dzieci s\u0105 dla m\u0119\u017cczyzny naturaln\u0105 drog\u0105 do zrozumienia i urzeczywistnienia swego ojcostwa\u201d<\/em> <\/span>(FC 25).<\/p>\n

W pierwszej kolejno\u015bci rola m\u0119\u017cczyzny w rodzinie dotyczy kobiety-\u017cony. Kobieta, jak ju\u017c zaznaczy\u0142em wy\u017cej, nadaje istnieniu m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3ry zostaje m\u0119\u017cem, nowy sens. Wed\u0142ug tego, co znajdujemy w Ksi\u0119dze Rodzaju, jedynie ona jest w stanie wype\u0142ni\u0107 w jego \u017cyciu pustk\u0119 i uwolni\u0107 go od samotno\u015bci, staj\u0105c si\u0119 dla niego pomoc\u0105 (por. Rdz 2,24).<\/p>\n

Zadaniem m\u0119\u017cczyzny w ma\u0142\u017ce\u0144stwie jest troska o ca\u0142y organizm, kt\u00f3rego jest g\u0142ow\u0105. Nie chodzi tu tylko o zapewnienie rodzinie godnego bytu materialnego, ale wyra\u017ca si\u0119 ona r\u00f3wnie\u017c w dbaniu o rozw\u00f3j dar\u00f3w, jakie rodzina ma ze swej natury i z \u0142aski otrzymanej od Boga. Aby podkre\u015bli\u0107 wag\u0119 autorytetu m\u0119\u017cczyzny, trzeba odwo\u0142a\u0107 si\u0119 do osoby Chrystusa. Edyta Stein w tym kontek\u015bcie, cho\u0107 widzi i podkre\u015bla naturaln\u0105 analogi\u0119 Chrystus-m\u0119\u017cczyzna, nie idealizuje jednak m\u0119\u017cczyzny, zaznaczaj\u0105c, \u017ce <\/span>\u201enie jest Chrystusem i nie mo\u017ce rozdziela\u0107 dar\u00f3w; mo\u017ce si\u0119 jednak przyczyni\u0107 do rozwoju dar\u00f3w ju\u017c istniej\u0105cych albo te\u017c do ich zgaszenia. Je\u015bli jest m\u0105dry, dar\u00f3w nie zniszczy, lecz pozwoli si\u0119 im rozwija\u0107 dla dobra ca\u0142o\u015bci\u201d<\/em>.<\/p>\n

Zwi\u0105zek kobiety i m\u0119\u017cczyzny winien opiera\u0107 si\u0119 na fundamencie wsparcia i wzajemnego uzupe\u0142niania si\u0119. W swoim stw\u00f3rczym akcie B\u00f3g obdarowa\u0142 m\u0119\u017cczyzn\u0119 zdolno\u015bciami i cechami charakteru, kt\u00f3re s\u0105 nieodzowne dla jego natury: <\/span>\u201eU m\u0119\u017cczyzny widzimy przede wszystkim wyposa\u017cenie konieczne do walki, zdobywania i panowania: si\u0142\u0119 cielesn\u0105 do zewn\u0119trznego wzi\u0119cia w posiadanie, rozum do poznawczego przenikania \u015bwiata, moc woli do czynu i tw\u00f3rczego kszta\u0142towania\u201d<\/em> <\/span>(Edyta Stein). Nie nale\u017cy jednak\u017ce uto\u017csamia\u0107 obrazu m\u0119\u017cczyzny tylko, albo g\u0142\u00f3wnie, z si\u0142\u0105: <\/span>\u201eDzia\u0142anie m\u0119\u017cczyzny winno zmierza\u0107 do udoskonalenia dzie\u0142a stworzenia wed\u0142ug Bo\u017cych zamierze\u0144. Taka postawa jest prawdziwie odbiciem Bo\u017cej m\u0105dro\u015bci, dobroci i mocy\u201d<\/em> <\/span>(Edyta Stein).<\/p>\n

Zwi\u0105zek \u017cony i m\u0119\u017ca powinien by\u0107 oparty na prawdziwej mi\u0142o\u015bci. Jest ona z jednej strony ca\u0142kowicie ludzka, ale w uj\u0119ciu chrze\u015bcija\u0144skim otrzymuje ona tak\u017ce inny wymiar \u2013 umocniona sakramentem ma\u0142\u017ce\u0144stwa staje si\u0119 znakiem mi\u0142o\u015bci Chrystusa-G\u0142owy i Ko\u015bcio\u0142a-Cia\u0142a. Jan Pawe\u0142 II, cytuj\u0105c s\u0142owa \u015bw. Ambro\u017cego, daje nieocenion\u0105 wskaz\u00f3wk\u0119 dla ka\u017cdego m\u0119\u017cczyzny: <\/span>\u201eNie jeste\u015b jej [\u017cony] panem, lecz m\u0119\u017cem, nie s\u0142u\u017c\u0105c\u0105 otrzyma\u0142e\u015b, ale \u017con\u0119 (\u2026). Odp\u0142a\u0107 \u017cyczliwo\u015bci\u0105 za \u017cyczliwo\u015b\u0107, mi\u0142o\u015b\u0107 wynagrod\u017a mi\u0142o\u015bci\u0105\u201d<\/em> <\/span>(FC 25).<\/p>\n

M\u0119\u017cczyzna jako ojciec<\/strong><\/p>\n

Powo\u0142aniem m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3re nieodzownie \u0142\u0105czy si\u0119 z jego powo\u0142aniem do \u017cycia ma\u0142\u017ce\u0144skiego, jest ojcostwo b\u0119d\u0105ce obrazem, odzwierciedleniem ojcostwa samego Boga. <\/span>Jednak\u017ce problemem wsp\u00f3\u0142czesnej rodziny jest zachwianie autorytetu ojca.<\/strong> <\/span>Utrudnia to b\u0105d\u017a, w skrajnych przypadkach, nawet czyni niemo\u017cliwym wype\u0142nianie przez m\u0119\u017cczyzn\u0119 roli m\u0119\u017ca i ojca. W\u015br\u00f3d przyczyn tego kryzysu mo\u017cemy wskaza\u0107 mi\u0119dzy innymi: ruchy feministyczne i emancypacyjne; bunt przeciw autorytetom, kt\u00f3ry ogarnia coraz bardziej m\u0142ode pokolenie; freudyzm z jego przeno\u015bnie wyra\u017con\u0105 potrzeb\u0105 \u201ezabicia ojca\u201d, by sta\u0107 si\u0119 doros\u0142ym; tzw. wolne zwi\u0105zki, w kt\u00f3rych nie ma zobowi\u0105za\u0144, ani nie jest wa\u017cna r\u00f3\u017cnica p\u0142ci; czy te\u017c wreszcie powszechne odrzucenie norm moralnych jako czego\u015b, co stoi w sprzeczno\u015bci z wolno\u015bci\u0105 cz\u0142owieka.<\/p>\n

Pomimo takiego stanu rzeczy mo\u017cliwym jest odbudowanie i umocnienie autorytetu m\u0119\u017cczyzny jako ojca. Droga do tego prowadzi poprzez ewangeliczn\u0105 postaw\u0119 wierno\u015bci w wype\u0142nianiu swoich obowi\u0105zk\u00f3w. Jan Pawe\u0142 II wskazuje konkretne zadania i obowi\u0105zki, jakie stoj\u0105 przed m\u0119\u017cczyzn\u0105-ojcem wzgl\u0119dem rodziny: <\/span>\u201eM\u0119\u017cczyzna, ukazuj\u0105c i prze\u017cywaj\u0105c na ziemi ojcostwo samego Boga, powo\u0142any jest do zabezpieczenia r\u00f3wnego rozwoju wszystkim cz\u0142onkom rodziny. Spe\u0142ni to zadanie przez wielkoduszn\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 za \u017cycie pocz\u0119te pod sercem matki, przez troskliwe pe\u0142nienie obowi\u0105zku wychowania, dzielonego ze wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conk\u0105, przez prac\u0119, kt\u00f3ra nigdy nie rozbija rodziny, ale utwierdza j\u0105 w sp\u00f3jni i sta\u0142o\u015bci, przez dawanie \u015bwiadectwa dojrza\u0142ego \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego, kt\u00f3re skutecznie wprowadza dzieci w \u017cywe do\u015bwiadczenie Chrystusa i Ko\u015bcio\u0142a\u201d<\/em> <\/span>(FC 25).<\/p>\n

Drog\u0105 do tego, by m\u0119\u017cczyzna w spos\u00f3b w\u0142a\u015bciwy zrozumia\u0142 i wype\u0142ni\u0142 swoje zadanie, jest mi\u0142o\u015b\u0107 wobec \u017cony i dzieci. Mi\u0142o\u015b\u0107 dojrza\u0142a i odpowiedzialna powinna pojawi\u0107 si\u0119 jeszcze zanim dojdzie do pocz\u0119cia dziecka. Popieranie aborcji jako podstawy prawa do wolno\u015bci kobiety zupe\u0142nie ignoruje rol\u0119 m\u0119\u017cczyzny, wyrz\u0105dzaj\u0105c mu krzywd\u0119 poprzez przyznanie wy\u0142\u0105cznego prawa do decydowania o \u017cyciu dziecka jedynie kobiecie. Prowadzi to tak\u017ce do rodzenia si\u0119 w m\u0119\u017cczyznach postawy skrajnie nieodpowiedzialnej, nastawionej jedynie na przyjemno\u015b\u0107 i korzystanie z chwili. Decyzja o ilo\u015bci potomstwa powinna by\u0107 podj\u0119ta przez ma\u0142\u017conk\u00f3w wsp\u00f3lnie. M\u0119\u017cczyzna bierze pe\u0142n\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 zar\u00f3wno za t\u0119 decyzj\u0119, jak i za spos\u00f3b jej realizacji. Trosk\u0105 m\u0119\u017cczyzny, z momentem pocz\u0119cia, powinny zosta\u0107 otoczone \u017cona i noszone przez ni\u0105 pod sercem dziecko.<\/p>\n

Ojciec jako wychowawca<\/strong><\/p>\n

Wychowanie dzieci nie nale\u017cy jedynie do obowi\u0105zk\u00f3w matki, ale jest zadaniem spoczywaj\u0105cym na obojgu ma\u0142\u017conk\u00f3w. Udzia\u0142 w tym procesie ka\u017cdego z rodzic\u00f3w jest konieczny, a role matki i ojca \u2013 niezast\u0105pione. Brak kt\u00f3regokolwiek z autorytet\u00f3w pozbawia dziecko szans na pe\u0142ny i w\u0142a\u015bciwy rozw\u00f3j. <\/span>Praca na rzecz utrzymania rodziny i zapewnienia jej godnego bytu od pokole\u0144 wpisywana jest do listy podstawowych obowi\u0105zk\u00f3w i zada\u0144 m\u0119\u017cczyzny \u2013 m\u0119\u017ca i ojca.<\/strong> <\/span>Nie nale\u017cy jednak ogranicza\u0107 roli m\u0119\u017cczyzny wy\u0142\u0105cznie do tego. <\/span>Praca, cho\u0107 jest bezspornie konieczna, nie mo\u017ce utrudnia\u0107, b\u0105d\u017a nawet niekiedy uniemo\u017cliwia\u0107, wype\u0142nienia jego zada\u0144 w stosunku do rodziny. Sytuacj\u0105 odwrotn\u0105 jest bezrobocie.<\/strong> <\/span>M\u0119\u017cczyzna pozbawiony mo\u017cliwo\u015bci pracy i zarobku nastawiony jest na ryzyko kryzysu w\u0142asnej to\u017csamo\u015bci.<\/strong> <\/span>Czuje, \u017ce bez tego nie jest dobrym m\u0119\u017cem i ojcem.<\/p>\n

Rola m\u0119\u017cczyzny jako wychowawcy w sferze religijnej wyra\u017ca si\u0119 w tym, \u017ce daje on dzieciom przyk\u0142ad w\u0142asnego \u017cycia, przez kt\u00f3ry nie tyle wskazuje drog\u0119, co idzie razem do wyznaczonego celu. Bez tego \u015bwiadectwa ojca dziecko b\u0119dzie prze\u017cywa\u0142o trudno\u015bci w zrozumieniu i przyj\u0119ciu prawd wiary \u2013 szczeg\u00f3lnie dotyczy to spojrzenia na Boga jako Ojca. Potwierdzaj\u0105 to s\u0142owa adhortacji <\/span>Familiaris consortio<\/em>: <\/span>\u201eNa mocy pos\u0142ugi wychowania rodzice, poprzez przyk\u0142ad w\u0142asnego \u017cycia, s\u0105 pierwszymi g\u0142osicielami Ewangelii wobec dzieci\u201d<\/em> <\/span>(FC 39).<\/p>\n

\u017bona i matka, m\u0105\u017c i ojciec<\/strong><\/p>\n

Podsumowuj\u0105c nasze rozwa\u017cania na temat roli kobiety i m\u0119\u017cczyzny w rodzinie katolickiej, trzeba zaznaczy\u0107, \u017ce ka\u017cde z nich zosta\u0142o obdarzone konkretnymi indywidualnymi cechami i uzdolnieniami wynikaj\u0105cymi z ich natury: \u201eB\u00f3g powo\u0142a\u0142 ich do wsp\u00f3lnoty i wzajemnego uzupe\u0142niania si\u0119\u201d i jednocze\u015bnie podkre\u015bla, \u017ce <\/span>\u201eprzeznaczenie przyrodzone i nadprzyrodzone jest wsp\u00f3lne m\u0119\u017cczy\u017anie i kobiecie, wyznacza jednak podzia\u0142 zada\u0144 wed\u0142ug r\u00f3\u017cnej natury p\u0142ci\u201d<\/em> <\/span>(Edyta Stein).<\/p>\n

Rzeczywisto\u015b\u0107 nierozerwalnego ma\u0142\u017ce\u0144stwa i rodziny <\/span>\u201eznajduje swoj\u0105 ostateczn\u0105 prawd\u0119 w zamy\u015ble Bo\u017cym, wyra\u017conym w Objawieniu: B\u00f3g chce nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa i daje j\u0105 jako owoc, jako znak i wym\u00f3g mi\u0142o\u015bci absolutnie wiernej, kt\u00f3r\u0105 On darzy cz\u0142owieka i kt\u00f3r\u0105 Chrystus Pan \u017cywi dla swego Ko\u015bcio\u0142a\u201d<\/em> <\/span>(FC 20).<\/p>\n

Przeznaczenie m\u0119\u017cczyzny i kobiety do prowadzenia wsp\u00f3lnego \u017cycia zasadza si\u0119 na jedno\u015bci serc i my\u015bli. Zwi\u0105zek zbudowany na uznaniu r\u00f3wno\u015bci jednego wzgl\u0119dem drugiego <\/span>\u201erealizuje si\u0119 w komplementarno\u015bci fizycznej, psychologicznej i ontologicznej, daj\u0105c miejsce dla harmonijnej \u00abjedno-dwoisto\u015bci\u00bb relacjonalnej, kt\u00f3r\u0105 (\u2026) \u00abstruktury grzechu\u00bb (\u2026) uczyni\u0142y potencjalnie konfliktualn\u0105. Antropologia biblijna sugeruje, aby do problem\u00f3w, kt\u00f3re (\u2026) dotykaj\u0105 r\u00f3\u017cnicy p\u0142ci, podchodzi\u0107 w kontek\u015bcie relacji, a nie konkurencji czy rywalizacji\u201d<\/em> <\/span>(List 8).<\/p>\n

Zwi\u0105zek m\u0119\u017cczyzny i kobiety jest fundamentem dla za\u0142o\u017cenia i ci\u0105g\u0142ego budowania rodziny poprzez zrodzenie potomstwa, w wyniku czego m\u0105\u017c staje si\u0119 ojcem, a \u017cona \u2013 matk\u0105. Jak zaznacza jednak Jan Pawe\u0142 II: <\/span>\u201eP\u0142odno\u015b\u0107 mi\u0142o\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144skiej nie zacie\u015bnia si\u0119 wszak\u017ce tylko do fizycznego rodzenia dzieci, cho\u0107by nawet by\u0142a pojmowana w swym specyficznie ludzkim wymiarze: poszerza si\u0119 i ubogaca wszelkimi owocami \u017cycia moralnego, duchowego i nadprzyrodzonego, jakie ojciec i matka z racji swego powo\u0142ania winni przekaza\u0107 w darze dzieciom, a poprzez dzieci, Ko\u015bcio\u0142owi i \u015bwiatu\u201d<\/em> <\/span>(FC 28).<\/p>\n

W rodzinie katolickiej \u017cona i m\u0105\u017c wsp\u00f3lnie podejmuj\u0105 zadanie wychowania dzieci, kt\u00f3re <\/span>\u201ewyp\u0142ywa z najbardziej pierwotnego powo\u0142ania ma\u0142\u017conk\u00f3w do uczestnictwa w stw\u00f3rczym dziele Boga (\u2026)\u201d<\/em> <\/span>(FC 36). Sakrament ma\u0142\u017ce\u0144stwa umacnia ich w tej pracy, poprzez co zadanie to <\/span>\u201enabiera godno\u015bci i charakteru powo\u0142ania, staj\u0105c si\u0119 prawdziw\u0105 i w \u015bcis\u0142ym sensie pos\u0142ug\u0105 Ko\u015bcio\u0142a w dziele budowania jego cz\u0142onk\u00f3w\u201d<\/em> <\/span>(FC 38). W ca\u0142ym procesie wychowania niezwykle istotn\u0105 rol\u0105 matki i ojca jest wprowadzenie dzieci w rzeczywisto\u015b\u0107 seksualn\u0105 opart\u0105 na mi\u0142o\u015bci wyznawanej drugiej osobie w postaci daru z samego siebie.<\/p>\n

Niech zatem podsumowaniem niniejszych rozwa\u017ca\u0144 b\u0119d\u0105 s\u0142owa Jana Paw\u0142a II, kt\u00f3re znajdujemy w cz\u0119sto przywo\u0142ywanej w tej pracy adhortacji <\/span>Familiaris consortio<\/em>: <\/span>\u201eRodzina jest pierwsz\u0105 i podstawow\u0105 szko\u0142\u0105 uspo\u0142ecznienia: w niej, jako we wsp\u00f3lnocie mi\u0142o\u015bci, uczynienie z siebie daru jest prawem, nadaj\u0105cym kierunek i warunkuj\u0105cym wzrost. Dar z siebie, kt\u00f3ry o\u017cywia wzajemn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 ma\u0142\u017conk\u00f3w, staje si\u0119 wzorem i zasad\u0105 sk\u0142adania daru z siebie (\u2026). Wychowanie do mi\u0142o\u015bci poj\u0119tej jako dar z siebie stanowi nieodzown\u0105 przes\u0142ank\u0119 dla rodzic\u00f3w wezwanych do przekazania dzieciom jasnego i subtelnego wychowania seksualnego. W obliczu kultury, kt\u00f3ra na og\u00f3\u0142 banalizuje p\u0142ciowo\u015b\u0107 ludzk\u0105, interpretuj\u0105c j\u0105 i prze\u017cywaj\u0105c w spos\u00f3b ograniczony i zubo\u017cony, odnosz\u0105c j\u0105 jedynie do cia\u0142a i egoistycznej przyjemno\u015bci, pos\u0142uga wychowawcza rodzic\u00f3w musi skupi\u0107 si\u0119 zdecydowanie na kulturze \u017cycia p\u0142ciowego, aby by\u0142a ona prawdziwie i w pe\u0142ni osobowa: p\u0142ciowo\u015b\u0107 jest w istocie bogactwem ca\u0142ej osoby \u2014 cia\u0142a, uczu\u0107 i duszy \u2014 ujawniaj\u0105cym swe g\u0142\u0119bokie znaczenie w doprowadzeniu osoby do z\u0142o\u017cenia daru z siebie w mi\u0142o\u015bci\u201d<\/em> <\/span>(FC 37).<\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142a:<\/u><\/p>\n