Niniejsza praca powsta\u0142a na kanwie tematu \u201e\u015awi\u0119ty Jan Pawe\u0142 Wielki \u2013 Patron ma\u0142\u017ce\u0144stw i rodzin\u201d, zaw\u0119\u017conego do aspektu godno\u015bci prze\u017cywania przez rodzin\u0119 dw\u00f3ch antropologicznych pryncypi\u00f3w \u017cycia rodzinnego: pracy i wypoczynku.<\/p>\n
Oba te aspekty, zar\u00f3wno praca jak i wypoczynek, stanowi\u0105 z jednej strony nieodzowny i sta\u0142y \u201erytm\u201d \u017cycia ka\u017cdej rodziny oraz niezbywalny element jej godno\u015bci, jak r\u00f3wnie\u017c, z drugiej strony, znajdowa\u0142y zawsze bardzo wyra\u017ane miejsce w refleksji, nauczaniu, a przede wszystkim w \u017cyciu osobistym \u015bw. Jana Paw\u0142a II.<\/p>\n
Od wznios\u0142o\u015bci i powagi papieskiego nauczania zawartego w encyklikach, takich jak <\/span>Redemptor hominis<\/em>, czy <\/span>Laborem Exercens<\/em>, poprzez proz\u0119 codziennego podejmowania wysi\u0142ku, trudu, cierpienia i mozolnej pracy, a\u017c po przyk\u0142ad pi\u0119knego i godnego wypoczynku zw\u0142aszcza na \u0142onie natury, Papie\u017c Jan Pawe\u0142 II swoim jak\u017ce intensywnym i jak\u017ce pi\u0119knym \u017cyciem stara\u0142 si\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 ca\u0142ych spo\u0142ecze\u0144stw i poszczeg\u00f3lnych ma\u0142\u017ce\u0144stw i rodzin na wag\u0119 pe\u0142nego, w\u0142a\u015bciwego i godnego prze\u017cywania tych dw\u00f3ch aspekt\u00f3w \u017cycia ludzkiego.<\/p>\n Nie jest wi\u0119c Jan Pawe\u0142 II patronem jedynie \u201eteoretycznym\u201d godnej pracy i godnego wypoczynku ma\u0142\u017ce\u0144stw i rodzin, lecz patronem integralnym, tj. takim, kt\u00f3ry potrafi\u0142 zar\u00f3wno podj\u0105\u0107 g\u0142\u0119bok\u0105 refleksj\u0119 nad t\u0105 problematyk\u0105 i dzieli\u0107 si\u0119 ni\u0105 z wiernymi, ale r\u00f3wnie\u017c, a mo\u017ce przede wszystkim \u2013 na zasadzie i\u017c <\/span>verba docent<\/em> <\/span>(s\u0142owa pouczaj\u0105), ale jednak <\/span>exempla trahunt<\/em> <\/span>(przyk\u0142ady poci\u0105gaj\u0105) \u2013 potrafi\u0142 w\u0142asnym \u017cyciem da\u0107 przepi\u0119kny przyk\u0142ad jak m\u0105drze i godnie \u0142\u0105czy\u0107 aspekt pracy z aspektem wypoczynku.<\/p>\n By pochyli\u0107 si\u0119 dok\u0142adniej nad zarysowan\u0105 powy\u017cej tematyk\u0105, musimy na pocz\u0105tku zaj\u0105\u0107 si\u0119 problematyk\u0105 godno\u015bci cz\u0142owieka w uj\u0119ciu \u015bw. Jana Paw\u0142a II w aspekcie zar\u00f3wno kultury pracy jak i kultury wypoczynku, obie s\u0105 bowiem \u015bci\u015ble z sob\u0105 zwi\u0105zane. Nie b\u0119dziemy tu jednak podawa\u0107 i rozwa\u017ca\u0107 formalnych definicji; z bardzo prostej przyczyny: \u017cadna z nich nie jest w stanie wyczerpa\u0107 ca\u0142ej g\u0142\u0119bi bogactwa tego poj\u0119cia. Postaramy si\u0119 natomiast zasmakowa\u0107, a mo\u017ce nawet zachwyci\u0107 si\u0119 kategori\u0105 godno\u015bci spogl\u0105daj\u0105c w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny na wy\u017cej wymienione jej aspekty.<\/p>\n Poniewa\u017c rozwa\u017caniom naszym przy\u015bwieca my\u015bl \u015bw. Jana Paw\u0142a II, to od pocz\u0105tku trzeba zauwa\u017cy\u0107, \u017ce personalizm \u2013 nurt, kt\u00f3remu papie\u017c by\u0142 przez ca\u0142e swoje \u017cycie wierny \u2013 ka\u017ce nam nierozerwalnie zwi\u0105za\u0107 kategori\u0119 godno\u015bci z kategori\u0105 osoby. Rozwa\u017cania na temat godno\u015bci osoby, zw\u0142aszcza w perspektywie ma\u0142\u017ce\u0144stwa i rodziny, Jan Pawe\u0142 II uzna\u0142 za misj\u0119 ca\u0142ego swojego \u017cycia, a nawet wi\u0119cej: misj\u0119 ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a i ca\u0142ego chrze\u015bcija\u0144stwa.<\/p>\n Ju\u017c w swojej pierwszej Encyklice <\/span>Redemptor hominis<\/em>, wytyczy\u0142 ten szlak bardzo wyra\u017anie, gdy pisa\u0142:<\/p>\n W\u0142a\u015bnie owo g\u0142\u0119bokie zdumienie wobec warto\u015bci i godno\u015bci cz\u0142owieka nazywa si\u0119 Ewangeli\u0105, czyli Dobr\u0105 Nowin\u0105. Nazywa si\u0119 te\u017c chrze\u015bcija\u0144stwem. Stanowi o pos\u0142annictwie Ko\u015bcio\u0142a w \u015bwiecie \u2013 r\u00f3wnie\u017c, a mo\u017ce nawet szczeg\u00f3lnie \u2013 \u201ew \u015bwiecie wsp\u00f3\u0142czesnym\u201d.<\/em>[1]<\/a><\/p>\n Poj\u0119cie godno\u015bci, w uj\u0119ciu \u015bw. papie\u017ca, ma sens jedynie w odniesieniu do osoby i wyr\u00f3\u017cnia ono kategori\u0119 osoby spo\u015br\u00f3d wszystkich innych kategorii tym, \u017ce osoba mo\u017ce by\u0107 jedynie celem, a nie \u015brodkiem jakiegokolwiek ludzkiego dzia\u0142ania. Jest to bardzo wa\u017cne zar\u00f3wno w sensie \u017cycia ma\u0142\u017ce\u0144skiego i rodzinnego \u2013 by unikn\u0105\u0107 przedmiotowego traktowania wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conka lub innego cz\u0142onka rodziny, zw\u0142aszcza dziecka; jak r\u00f3wnie\u017c w sensie spo\u0142ecznym \u2013 by unikn\u0105\u0107 tym razem przedmiotowego traktowania pracownika nie tylko w zakresie jego praw i obowi\u0105zk\u00f3w w pracy, ale zw\u0142aszcza w zakresie jego niezbywalnego prawa do godnego wypoczynku.<\/p>\n Kategoria godno\u015bci wyr\u00f3\u017cnia zatem kategori\u0119 osoby ochraniaj\u0105c j\u0105 przed jakimikolwiek pr\u00f3bami jej uprzedmiotowienia. Pisa\u0142 o tym Jan Pawe\u0142 II w encyklice <\/span>Laborem Exercens<\/em>, tematycznie po\u015bwi\u0119conej w\u0142a\u015bnie zagadnieniom pracy:<\/p>\n Cz\u0142owiek dlatego ma czyni\u0107 sobie ziemi\u0119 poddan\u0105, ma nad ni\u0105 panowa\u0107, poniewa\u017c jako \u201eobraz Boga\u201d jest osob\u0105, czyli bytem podmiotowym uzdolnionym do planowego i celowego dzia\u0142ania, zdolnym do stanowienia o sobie i zmierzaj\u0105cym do spe\u0142nienia siebie.<\/em>[2]<\/a><\/p>\n Ten problem godno\u015bci ludzkiego dzia\u0142ania przeniesiony na grunt problematyki pracy i wypoczynku, staje si\u0119 problemem godno\u015bci aktywno\u015bci zar\u00f3wno fizycznej jak i intelektualnej cz\u0142owieka i nabiera bardzo specyficznego znaczenia. Zacytowane przed momentem papieskie s\u0142owa wskazuj\u0105ce, i\u017c godno\u015b\u0107 cz\u0142owieka g\u0142\u0119boko zakorzeniona jest w tym, i\u017c zosta\u0142 on stworzony na obraz i podobie\u0144stwo samego Boga, ka\u017c\u0105 nam postawi\u0107 nast\u0119puj\u0105ce pytanie:<\/p>\n Co takiego charakteryzuje Boga w rozwa\u017canym przez nas aspekcie, \u017ce tylko cz\u0142owiek dost\u0119puje godno\u015bci bycia Jego obrazem i podobie\u0144stwem?<\/p>\n By odpowiedzie\u0107 na to pytanie musimy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce B\u00f3g-Stw\u00f3rca obdarza ka\u017cdego cz\u0142owieka, podejmuj\u0105cego jak\u0105kolwiek prac\u0119, pewn\u0105 bardzo szczeg\u00f3ln\u0105 i bardzo zaszczytn\u0105 form\u0105 godno\u015bci: godno\u015bci\u0105 tw\u00f3rczego uczestnictwa w dziele stworzenia. I ta zdolno\u015b\u0107 tw\u00f3rczego uczestnictwa jest niezbywalnym elementem godno\u015bci ka\u017cdego pracownika niezale\u017cnie od rodzaju pracy jaki wykonuje. To w\u0142a\u015bnie w tw\u00f3rczym dzia\u0142aniu cz\u0142owiek-stworzenie upodabnia si\u0119 \u2013 staje si\u0119 obrazem \u2013 swojego Stw\u00f3rcy, partycypuje w dziele stworzenia.<\/p>\n W aspekcie ma\u0142\u017ce\u0144sko-rodzinnym dochodzi tu jeszcze dodatkowo wymiar p\u0142odno\u015bci, w kt\u00f3rym ma\u0142\u017conkowie przekazuj\u0105c \u017cycie potomstwu podejmuj\u0105 aktywn\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 w dziele stworzenia na najwy\u017cszym jego poziomie \u2013 uczestnicz\u0105c na zasadzie <\/span>analogia entis<\/em> <\/span>w ojcostwie samego Boga Ojca. Dzieci za\u015b staj\u0105c si\u0119 synami w Synu dope\u0142niaj\u0105 w rzeczywisto\u015bci rodzinnej obraz Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej.<\/p>\n W tym momencie kategoria <\/span>Creatio ex nihilo<\/em>, kt\u00f3r\u0105 teologia tradycyjnie przypisuje w zasadzie wy\u0142\u0105cznie Bogu, staje si\u0119, przynajmniej w sensie analogicznym, w procesie tw\u00f3rczym, przez jak\u0105\u015b kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119, udzia\u0142em ka\u017cdego cz\u0142owieka wykonuj\u0105cego godnie swoj\u0105 prac\u0119, lub prze\u017cywaj\u0105cego g\u0142\u0119boko pod wzgl\u0119dem duchowym swoje \u017cycie ma\u0142\u017ce\u0144skie i rodzinne. W ten spos\u00f3b, poprzez trudny i \u017cmudny wysi\u0142ek intelektualny, fizyczny lub duchowy, dochodzi on wreszcie do momentu odkrycia, spe\u0142nienia, zrodzenia. Dochodzi do momentu, kiedy to z chaosu i bezmiaru danych wyj\u015bciowych, lub nieuporz\u0105dkowanych przedmiot\u00f3w-surowc\u00f3w, setek lub czasem tysi\u0119cy pr\u00f3b i b\u0142\u0119d\u00f3w, wysi\u0142k\u00f3w i pora\u017cek, nagle \u2013 niczym u samego zarania dziej\u00f3w \u2013 wy\u0142ania si\u0119 idea, koncepcja, wy\u0142ania si\u0119 porz\u0105dek, wy\u0142ania si\u0119 nowa hipoteza, nowa teoria, nowe rozwi\u0105zanie, nowy produkt, lub te\u017c gotowa us\u0142uga \u2013 to wszystko w przypadku rezultat\u00f3w pracy. A w p\u0142odnym \u017cyciu ma\u0142\u017ce\u0144skim z pe\u0142nej wzajemnej mi\u0142o\u015bci wsp\u00f3\u0142pracy ma\u0142\u017conk\u00f3w ze stw\u00f3rcz\u0105 wol\u0105 Bo\u017c\u0105 wy\u0142ania si\u0119 owoc tej\u017ce w\u0142a\u015bnie mi\u0142o\u015bci i wsp\u00f3\u0142pracy \u2013 nowy cz\u0142onek rodziny.<\/p>\n Tu wy\u0142ania si\u0119 tak\u017ce prawdziwe oblicze godno\u015bci pracy i \u017cycia ma\u0142\u017ce\u0144skiego i rodzinnego, a zarazem najwy\u017cszy stopie\u0144 wolno\u015bci cz\u0142owieka, w\u0142\u0105czonego w stw\u00f3rczy i tw\u00f3rczy zamys\u0142 Boga. W\u0142\u0105czonego, o ile sam si\u0119 temu zamys\u0142owi i tej godno\u015bci nie przeciwstawi, tj. o ile nie postawi si\u0119 ponad swoim w\u0142asnym Stw\u00f3rc\u0105 i zamiast tw\u00f3rczo podporz\u0105dkowywa\u0107 sobie ziemi\u0119 i realizowa\u0107 swe powo\u0142anie do p\u0142odno\u015bci nie zacznie tego wszystkiego na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119 niszczy\u0107.<\/p>\n 8 czerwca 1997 roku, w Kolegiacie. \u015bw. Anny, podczas spotkania z przedstawicielami \u015brodowiska nauki Papie\u017c wyrazi\u0142 w tym kontek\u015bcie ponadczasow\u0105 my\u015bl, kt\u00f3rej adresatami w\u00f3wczas byli w zasadzie zebrani w tamtym audytorium naukowcy, ale dzi\u015b mo\u017cna to grono poszerzy\u0107 do wszystkich, kt\u00f3rzy z godno\u015bci\u0105 dziecka Bo\u017cego widz\u0105 w swej pracy i w swym powo\u0142aniu ma\u0142\u017ce\u0144sko-rodzinnym wsp\u00f3\u0142udzia\u0142 z dziele stw\u00f3rczym Boga Ojca:<\/p>\n Przywodzi to na my\u015bl ten w\u0142a\u015bnie kszta\u0142t uniwersytetu, kt\u00f3ry poprzez wysi\u0142ek badawczy wielu dyscyplin naukowych stopniowo zbli\u017ca si\u0119 ku Prawdzie najwy\u017cszej. Cz\u0142owiek przekracza granice poszczeg\u00f3lnych dyscyplin wiedzy, tak aby ukierunkowa\u0107 je ku owej Prawdzie i ku ostatecznemu spe\u0142nieniu swego cz\u0142owiecze\u0144stwa [\u2026] Poznanie prawdy rodzi jedyn\u0105 w swym rodzaju duchow\u0105 rado\u015b\u0107 (gaudium veritatis). Kt\u00f3\u017c z was, drodzy pa\u0144stwo, w mniejszym lub wi\u0119kszym stopniu nie prze\u017cy\u0142 takiego momentu w swojej pracy badawczej! \u017bycz\u0119 wam, aby takich chwil w waszej pracy by\u0142o jak najwi\u0119cej![3]<\/strong><\/a><\/em><\/p>\n Wiemy jednak wszyscy dobrze, \u017ce praca zw\u0142aszcza w kontek\u015bcie \u017cycia ma\u0142\u017ce\u0144skiego i rodzinnego, to nie tylko \u201educhowa rado\u015b\u0107\u201d. To tak\u017ce trud, wysi\u0142ek i cierpienie. To r\u00f3wnie\u017c trudne nieraz do pogodzenia napi\u0119cie pomi\u0119dzy czasem po\u015bwi\u0119conym na prac\u0119 a tym przeznaczonym dla wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conka i dla rodziny.<\/p>\n Dochodzimy tu do dw\u00f3ch kluczowych aspekt\u00f3w omawianej tematyki. Jan Pawe\u0142 II w swym nauczaniu nie obawia\u0142 si\u0119 poruszy\u0107 \u017cadnego z nich. Z jednej bowiem strony z prac\u0105 zwi\u0105zane jest nieodzownie r\u00f3\u017cnego rodzaju cierpienie, kt\u00f3re nie musi jednak tej pracy odziera\u0107 z godno\u015bci, cho\u0107 niestety cz\u0119sto tak bywa, a z drugiej strony w\u0142a\u015bnie na skutek tego prze\u017cytego w pracy trudu i podj\u0119tego cierpienia, ka\u017cdemu pracownikowi przys\u0142uguje nale\u017cyty czas na wypoczynek, kt\u00f3ry musi mie\u0107 prawo sp\u0119dzi\u0107 godnie w intymnym gronie rodzinnym, wraz ze wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conkiem i dzie\u0107mi, tak by m\u00f3g\u0142 w pe\u0142ni si\u0119 zregenerowa\u0107 i zadba\u0107 o pe\u0142ny i integralny rozw\u00f3j swej relacji ma\u0142\u017ce\u0144skiej i \u017cycia rodzinnego.<\/p>\n Zatrzymajmy si\u0119 wi\u0119c na moment nad problemem trudu i cierpienia prze\u017cywanego w pracy. Na pierwszy rzut oka cierpienie odziera cz\u0142owieka z godno\u015bci, dlatego instynktownie staramy si\u0119 od niego uciec. Jan Pawe\u0142 II potrafi\u0142 jednak prze\u017cywa\u0107 i rozumie\u0107 cierpienie zwi\u0105zane z prac\u0105, jako nadzwyczajn\u0105 i niepowtarzaln\u0105 szko\u0142\u0119, a mo\u017ce wi\u0119cej uczelni\u0119 godno\u015bci!<\/p>\n Warto w tym kontek\u015bcie zastanowi\u0107 si\u0119 nad nast\u0119puj\u0105cym pytaniem:<\/p>\n Co sprawi\u0142o, \u017ce Jan Pawe\u0142 II, potrafi\u0142 zauwa\u017cy\u0107 i wy\u0142owi\u0107 w kontek\u015bcie problemu godno\u015bci pracy cz\u0142owieka pozytywne aspekty cierpienia? Gdzie nauczy\u0142 si\u0119 tak g\u0142\u0119bokiego spojrzenia na otaczaj\u0105c\u0105 go rzeczywisto\u015b\u0107, \u017ce nawet w cierpieniu odnalaz\u0142 miejsce na rozw\u00f3j osobowo\u015bci ludzkiej?<\/p>\n Jedna z pierwszych automatycznych odpowiedzi wydaje si\u0119 oczywista. Sam w \u017cyciu od najm\u0142odszych lat wiele wycierpia\u0142, \u017ceby nie powiedzie\u0107 z\u017cy\u0142 si\u0119 z cierpieniem: utrata rodzic\u00f3w, II wojna \u015bwiatowa, prze\u015bladowania, zamachy, i mo\u017cna by tak dalej wymienia\u0107. Ale to nie wystarczy i raczej nie t\u0119dy droga. S\u0105 tysi\u0105ce ludzi, kt\u00f3rzy r\u00f3wnie\u017c w \u017cyciu wiele wycierpieli, a ka\u017cde kolejne cierpienie rodzi\u0142o w nich tylko co raz to wi\u0119kszy l\u0119k i bunt, co raz bardziej ich przygniata\u0142o, niszczy\u0142o i degenerowa\u0142o. A on przy co raz wi\u0119kszym cierpieniu co raz bardziej wzrasta\u0142!<\/p>\n I tu, wydawa\u0142oby si\u0119 bardzo nieoczekiwanie, problematyka cierpienia zwi\u0105zanego z prac\u0105 \u0142\u0105czy si\u0119 w \u017cyciu Jana Paw\u0142a II, z problematyk\u0105 godnego prze\u017cywania wypoczynku. Jak to mo\u017cliwe? Rozwa\u017cmy nast\u0119puj\u0105c\u0105 tez\u0119: Jan Pawe\u0142 drugi uczy\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bciwego rozumienia godno\u015bci cierpienia ludzkiego tak\u017ce poprzez swoje ogromne zaanga\u017cowanie i g\u0142\u0119boki szacunek wobec kultury fizycznej.<\/strong><\/p>\n Aby rozwin\u0105\u0107 t\u0119 tez\u0119, zauwa\u017cmy \u017ce w og\u00f3lno\u015bci cierpienie, zw\u0142aszcza fizyczne, kojarzymy automatycznie z czym\u015b z\u0142ym. Z czym\u015b czego nale\u017cy si\u0119 pozby\u0107 i jak najszybciej wyeliminowa\u0107. Tymczasem istnieje jeden aspekt cierpienia, co do kt\u00f3rego niemal wszyscy s\u0105 zgodni, \u017ce jest rzeczywisto\u015bci\u0105 rozwojow\u0105. Spotykamy si\u0119 z nim osobi\u015bcie, wtedy kiedy sami aktywnie w\u0142\u0105czamy si\u0119 w intensywne uprawianie jakiej\u015b formy kultury fizycznej, czy to w zaawansowan\u0105 turystyk\u0119, jak mia\u0142o to miejsce w przypadku ks. Karola Wojty\u0142y, a p\u00f3\u017aniej biskupa i papie\u017ca, czy to w jak\u0105\u015b form\u0119 sportu.<\/p>\n Podczas d\u0142ugotrwa\u0142ej g\u00f3rskiej w\u0119dr\u00f3wki, czy te\u017c wymagaj\u0105cego treningu sportowego wcze\u015bniej, czy p\u00f3\u017aniej pojawi si\u0119 zm\u0119czenie i cierpienie. Oczywi\u015bcie cierpienie nie jest tu celem \u2013 wr\u0119cz przeciwnie jest \u015brodkiem, ale \u015brodkiem nieodzownym, je\u015bli my\u015blimy o rozwoju. Najwyra\u017aniej to wida\u0107 na przyk\u0142adzie sportowca wyczynowego. Bez ogromnego nieraz b\u00f3lu i cierpienia, bez potu wylanego na treningu nie ma mowy o jakimkolwiek sukcesie i rado\u015bci z wyst\u0105pienia na zawodach. Ale to poniesione przez zawodnika cierpienie nakierowane jest na jego rozw\u00f3j. Bez tego cierpienia nie ma rozwoju, a bez rozwoju nie ma godno\u015bci i rado\u015bci.<\/p>\n W ten spos\u00f3b Jan Pawe\u0142 II pokazuje nam, \u017ce istniej\u0105 takie aspekty cierpienia, kt\u00f3re staj\u0105 si\u0119 nieodzownymi atrybutami godno\u015bci. Ju\u017c jako m\u0142ody ksi\u0105dz, Karol Wojty\u0142a, nawet jak wypoczywa\u0142 nad wod\u0105, to nigdy nie le\u017ca\u0142 plackiem na pla\u017cy, wsiada\u0142 do kajaka i sw\u00f3j wysi\u0142ek fizyczny, swoje cierpienie zespala\u0142 z pi\u0119knem poznawanej przyrody \u2013 wzrasta\u0142 w tym wysi\u0142ku razem z ni\u0105. To samo, gdy pi\u0105\u0142 si\u0119 na szczyty ukochanych przez siebie g\u00f3r.<\/p>\n Warto w tym kontek\u015bcie zacytowa\u0107 fragment artyku\u0142u ks. Macieja Ostrowskiego, kt\u00f3ry jako uczestnik zorganizowanej przed wielu laty w murach Krakowskiej AWF specjalnej tematycznej konferencji o znamiennym tytule \u201eKs. Karol Wojty\u0142a \u2013 Jan Pawe\u0142 II mi\u0142o\u015bnik g\u00f3r i przyrody\u201d nawi\u0105zuj\u0105c do <\/span>Tryptyku rzymskiego<\/em> <\/span>dzieli\u0142 si\u0119 ze s\u0142uchaczami tak\u0105 oto przepi\u0119kn\u0105 refleksj\u0105:<\/p>\n \u201eJe\u015bli chcesz odnale\u017a\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142o, musisz i\u015b\u0107 do g\u00f3ry, pod pr\u0105d\u2026 Gdzie jeste\u015b \u017ar\u00f3d\u0142o?!\u201d. S\u0142owa Tryptyku rzymskiego z pewno\u015bci\u0105 odzwierciedlaj\u0105 duchowe doznania Papie\u017ca \u2013 turysty. Trzeba poj\u0105\u0107 wysi\u0142ek wznoszenia si\u0119 w wzwy\u017c, by doj\u015b\u0107 do \u017ar\u00f3d\u0142a i napi\u0107 si\u0119 \u017ar\u00f3dlanej wody. W cz\u0142owieku istnieje pragnienie spotkania z Bogiem i nape\u0142nienia si\u0119 Nim. Musi on podj\u0105\u0107 trud oderwania si\u0119 od codzienno\u015bci, przezwyci\u0119\u017cy\u0107 swoje s\u0142abo\u015bci i obiektywne trudno\u015bci, by dotrze\u0107 do Boga oraz do\u015bwiadczy\u0107 o\u017cywczej mocy Jego dar\u00f3w[4]<\/strong><\/a>.<\/em><\/p>\n W tych s\u0142owach streszcza sie kwintesencja rozumienia godnego wypoczynku, kt\u00f3ry pozwala nie tylko zregenerowa\u0107 si\u0142y po uci\u0105\u017cliwej pracy, ale tak\u017ce, a mo\u017ce wr\u0119cz przede wszystkim, zaprawia i przygotowuje cz\u0142owieka do jeszcze g\u0142\u0119bszego i owocniejszego rozumienia trudu i cierpienia jakie tej pracy nieodzownie towarzysz\u0105, a przez to do bardziej godnego jej prze\u017cywania.<\/p>\n W kontek\u015bcie powy\u017cszego rozumienia tego szczeg\u00f3lnego aspektu godno\u015bci cz\u0142owieka stajemy dzi\u015b jakby na swego rodzaju rozdro\u017cu. Z jednej strony zdawa\u0107 by si\u0119 mog\u0142o, \u017ce coraz wi\u0119cej ludzi zaczyna w takim w\u0142a\u015bnie g\u0142\u0119bokim duchu pojmowa\u0107 znaczenie kultury fizycznej i czynnego wypoczynku.<\/p>\n Jako pozytywny przyk\u0142ad poda\u0107 tu mo\u017cna prze\u017cywaj\u0105c\u0105 obecnie niesamowity rozkwit ide\u0119 wszelkiego rodzaju bieg\u00f3w \u2013 od prostego joggingu, a\u017c po wymagaj\u0105ce biegi marato\u0144skie. Z roku na rok lawinowo przybywa biegaczy, kt\u00f3rzy znajduj\u0105 w sobie wystarczaj\u0105co duchowej mobilizacji, by pokonuj\u0105c wytrwale i systematycznie kolejne swoje s\u0142abo\u015bci zmierzy\u0107 si\u0119 z wymagaj\u0105cymi zadaniami, kt\u00f3re stawiaj\u0105 sobie sami, by\u0107 mo\u017ce w\u0142a\u015bnie w my\u015bl pami\u0119tnych s\u0142\u00f3w Jana Paw\u0142a II z przem\u00f3wienia na Westerplatte, kiedy to zwracaj\u0105c si\u0119 zw\u0142aszcza do ludzi m\u0142odych apelowa\u0142 by wymagali od siebie nawet wtedy, kiedy inni nie b\u0119d\u0105 od nich wymaga\u0107.<\/p>\n Kiedy we\u017amie si\u0119 ponadto pod uwag\u0119 intencje z jakimi niekt\u00f3rzy biegacze staj\u0105 na starcie r\u00f3\u017cnych zawod\u00f3w, to w\u00f3wczas bieg staje si\u0119 nie tylko form\u0105 wypoczynku czy wysi\u0142ku fizycznego, ale te\u017c i form\u0105 modlitwy, zw\u0142aszcza za rodzin\u0119, za wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conka, za dzieci.<\/p>\n Jako ciekawy przyk\u0142ad mo\u017cna tu poda\u0107 tzw. \u201emaraton pokoju\u201d z Betlejem do Jerozolimy, <\/span>nota bene<\/em>, im. Jana Paw\u0142a II. Po jednym z takich maraton\u00f3w, jeden z uczestnik\u00f3w tak okre\u015bli\u0142 cel swojego w nim uczestnictwa: \u201eBieg\u0142em, \u017ceby przyspieszy\u0107 kroku na drodze do pokoju, braterstwa i koegzystencji\u201d.<\/p>\n Ale wspomnie\u0107 tu trzeba jeszcze te\u017c i o drugiej stronie poruszonego problemu, jako \u017ce mowa by\u0142a wcze\u015bniej o tym, \u017ce znajdujemy si\u0119 jakby na rozdro\u017cu. Problem polega na tym \u017ce co raz cz\u0119\u015bciej, kiedy chcemy zach\u0119ci\u0107 np. nasz\u0105 m\u0142odzie\u017c do udzia\u0142u w wycieczce w g\u00f3ry, lub jakiej\u015b innej wymagaj\u0105cej aktywno\u015bci fizycznej, s\u0142yszymy cz\u0119sto odpowied\u017a: \u201ea po co b\u0119d\u0119 szed\u0142 w g\u00f3ry? \u2013 przecie\u017c si\u0119 zm\u0119cz\u0119!\u201d<\/p>\n \u015aw. Jan Pawe\u0142 II, patron godnej pracy i godnego wypoczynku ma\u0142\u017ce\u0144stw i rodzin, pozostawi\u0142 nam wszystkim \u2013 rodzicom, kap\u0142anom, siostrom zakonnym \u2013 jednym s\u0142owem wychowawcom \u2013 bardzo wa\u017cny testament, czy te\u017c \u201eprac\u0119 domow\u0105\u201d, polegaj\u0105c\u0105 na tym by\u015bmy przekazuj\u0105c naszej m\u0142odzie\u017cy jego nauczanie i na\u015bladuj\u0105c jego przyk\u0142ad w naszym w\u0142asnym \u017cyciu potrafili przygotowa\u0107 m\u0142odych ludzi do godnego ma\u0142\u017ce\u0144skiego i rodzinnego prze\u017cywania zar\u00f3wno aspektu pracy jak i aspektu wypoczynku w ich doros\u0142ym \u017cyciu.<\/p>\n Ks. Lech Wo\u0142owski<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Niniejsza praca powsta\u0142a na kanwie tematu \u201e\u015awi\u0119ty Jan Pawe\u0142 Wielki \u2013 Patron ma\u0142\u017ce\u0144stw i rodzin\u201d, zaw\u0119\u017conego do aspektu godno\u015bci prze\u017cywania przez rodzin\u0119 dw\u00f3ch antropologicznych pryncypi\u00f3w \u017cycia rodzinnego: pracy i wypoczynku. Oba te aspekty, zar\u00f3wno praca jak i wypoczynek, stanowi\u0105 z jednej strony nieodzowny i sta\u0142y \u201erytm\u201d \u017cycia ka\u017cdej rodziny oraz niezbywalny element jej godno\u015bci, jak […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[101],"tags":[],"class_list":["post-1447","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-studenci-z-rzymu"],"acf":[],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/patk0m-nl","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1447","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1447"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1447\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1447"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1447"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1447"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}