Rodzicielstwo zawsze by\u0142o traktowane, jako wa\u017cne zadanie \u017cyciowe; by\u0142o te\u017c i jest oczywiste, \u017ce macierzy\u0144stwo zale\u017cy od ojcostwa i wzajemnie. O matce, ojcu, o mi\u0142o\u015bci do rodzic\u00f3w pisano pi\u0119kne liryki, czas oczekiwania na urodzenie dziecka nazywano przez wieki \u201estanem b\u0142ogos\u0142awionym\u201d. Dopiero dzisiejsze czasy przynios\u0142y wyra\u017any kryzys macierzy\u0144stwa i ojcostwa. Rodzicielstwo jest teraz cz\u0119sto traktowane, jako co\u015b, co przeszkadza kobiecie, czy m\u0119\u017cczy\u017anie realizowa\u0107 samego siebie. Przez wielu jest postrzegane, jako kl\u0119ska, pomy\u0142ka, dlatego tak wiele si\u0119 robi, aby op\u00f3\u017ani\u0107 macierzy\u0144stwo, czy ojcostwo, aby m\u00f3c realizowa\u0107 swoje \u017cyciowe ambicje, niekoniecznie zwi\u0105zane z rodzin\u0105. Jan Pawe\u0142 II pozbawiony ju\u017c w dzieci\u0144stwie opieki rodzonej matki, zawsze stara\u0142 si\u0119 ukaza\u0107 pi\u0119kno tego powo\u0142ania. Wielokrotnie b\u0119d\u0105c biskupem krakowskim, a potem papie\u017cem, podkre\u015bla\u0142 wyj\u0105tkow\u0105 i niezbywaln\u0105 rol\u0119 matki i ojca we wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie. Wydaje si\u0119 zatem celowe wydoby\u0107 g\u0142\u0119bsze znaczenie macierzy\u0144stwa i ojcostwa analizuj\u0105c teksty przem\u00f3wie\u0144 \u015bw. Jana Paw\u0142a II wyg\u0142oszone podczas jego pielgrzymek do ojczyzny.<\/p>\n
Podczas swoje pierwszej podr\u00f3\u017cy apostolskiej na wzg\u00f3rzu Lecha w Gnie\u017anie, tak m\u00f3wi\u0142 do zgromadzonych t\u0142um\u00f3w:<\/p>\n
\u201ePragn\u0119 w imi\u0119 tej naszej wsp\u00f3lnej Matki \u2014 Ojczyzny, jeszcze raz odda\u0107 ho\u0142d ka\u017cdej polskiej matce, mojej w\u0142asnej matce, ka\u017cdej polskiej kobiecie, ka\u017cdej polskiej dziewczynie, odda\u0107 ho\u0142d macierzy\u0144stwu. Odda\u0107 ho\u0142d kobieco\u015bci, odda\u0107 ho\u0142d dziewictwu! Gdyby nie by\u0142o tego macierzy\u0144stwa fizycznego czy duchowego, nie by\u0142oby gniazda, nie by\u0142oby kolebki, nie by\u0142oby rodziny, nie by\u0142oby narodu! Uczy\u0144my wszystko, a\u017ceby w najwy\u017cszym poszanowaniu by\u0142a kobieta na ziemi polskiej, a\u017ceby w najwy\u017cszym poszanowaniu by\u0142o macierzy\u0144stwo na ziemi polskiej. Uczy\u0144my wszystko, aby w najwy\u017cszym poszanowaniu by\u0142o dziewictwo na ziemi polskiej!\u201d <\/span><\/em>(Gniezno, 3 czerwca 1979)<\/p>\n Przemawiaj\u0105c w miejscu, w kt\u00f3rym narodzi\u0142a si\u0119 polska to\u017csamo\u015b\u0107, wiara i pa\u0144stwowo\u015b\u0107 papie\u017c odwo\u0142uje si\u0119 do obrazu matki, aby pokaza\u0107, \u017ce bez niej nie istnieje rodzina i nie istnieje nar\u00f3d. By\u0142 to wzruszaj\u0105cy moment, gdy Namiestnik Chrystusa oddawa\u0142 ho\u0142d ka\u017cdej polskiej dziewczynie, ka\u017cdej polskiej matce, ka\u017cdej polskiej kobiecie, chc\u0105c cho\u0107 w ten spos\u00f3b wynagrodzi\u0107 im ten trud, jaki wk\u0142adaj\u0105 by z mi\u0142o\u015bci\u0105 wzrasta\u0107 w swoim powo\u0142aniu. Papie\u017c jednak, nie tylko ho\u0142dowa\u0142 kobiecie, ale wzywa\u0142 do poszanowania macierzy\u0144stwa, kobiety, a tak\u017ce dziewictwa. Jakby proroczo ju\u017c ponad 37 lat temu widzia\u0142 zagro\u017cenia czyhaj\u0105ce na dziewczyny, kobiety, matki, kt\u00f3re staj\u0105 dzisiaj przed trudnymi wyborami. Czy realizowa\u0107 siebie, swoje plany, ambicje, czy te\u017c w ca\u0142o\u015bci odda\u0107 si\u0119 macierzy\u0144stwu i zwi\u0105zanej z nim ca\u0142kowitej ofierze z siebie. Trzy dni p\u00f3\u017aniej w Warszawie apelowa\u0142 szczeg\u00f3lnie do ludzi pracy i polityki, aby nie deprecjonowali roli macierzy\u0144stwa:<\/p>\n Macierzy\u0144stwo za\u015b w polityce i ekonomii pracy winno by\u0107 traktowane jako wielki cel i wielkie zadanie samo dla siebie. \u0141\u0105czy si\u0119 bowiem z nim inna, wielka praca, w kt\u00f3rej nikt matki rodz\u0105cej, karmi\u0105cej, wychowuj\u0105cej nie zast\u0105pi. Nic te\u017c nie zast\u0105pi serca matki w domu, serca, kt\u00f3re zawsze tam jest, zawsze tam czeka. Prawdziwe poszanowanie pracy niesie z sob\u0105 nale\u017cn\u0105 cze\u015b\u0107 dla macierzy\u0144stwa, a nigdy inaczej. Od tego te\u017c zale\u017cy zdrowie moralne ca\u0142ego spo\u0142ecze\u0144stwa. <\/span><\/em>(Warszawa, 6 czerwca 1979)<\/p>\n W czasach komunistycznych, gdzie warto\u015b\u0107 cz\u0142owieka mierzono jego wydajno\u015bci\u0105 w pracy, traktowanej jako niezb\u0119dny wk\u0142ad w budowanie spo\u0142ecze\u0144stwa socjalistycznego, w jednym z pierwszych przem\u00f3wie\u0144 przypomina, \u017ce macierzy\u0144stwo jest zwi\u0105zane z wielk\u0105 prac\u0105. Nie da si\u0119 jej wyceni\u0107, jak to pr\u00f3bowali zrobi\u0107 niekt\u00f3rzy uczeni, ale jest ona niezast\u0105piona dla spo\u0142ecze\u0144stwa i prawid\u0142owego funkcjonowania \u015bwiata. Co wi\u0119cej, nawet najbardziej opieku\u0144cza polityka pa\u0144stwa, zdaniem Jana Paw\u0142a, nie jest w stanie zast\u0105pi\u0107 ciep\u0142a matki, jej kochaj\u0105cego serca. Zdaj\u0105 si\u0119 to potwierdza\u0107 badania naukowe m\u00f3wi\u0105ce o traumie dzieci zabieranych nagle z rodzinnego domu oraz r\u00f3\u017cnicy mi\u0119dzy dzie\u0107mi z rodzin a dzie\u0107mi z plac\u00f3wek wychowawczych, niezale\u017cnie od ci\u0119\u017ckiej pracy opiekun\u00f3w. Ojciec \u015bwi\u0119ty ju\u017c na pocz\u0105tku podkre\u015bla, \u017ce macierzy\u0144stwo nie powinno by\u0107 traktowanie w \u015bwiecie ekonomii i polityki jako z\u0142o konieczne, czy przeszkoda w budowaniu dobrobytu spo\u0142ecze\u0144stwa, ale powinno by\u0107 traktowane jako cel i wielkie zadanie samo z siebie.<\/p>\n W przem\u00f3wieniu do w\u0142\u00f3kniarek z \u0141\u00f3dzkich Zak\u0142ad\u00f3w Przemys\u0142u Bawe\u0142nianego \u201eUniontex\u201d w czerwcu 1987 nast\u0119pca \u015bw. Piotra tak m\u00f3wi\u0142:<\/p>\n Rozdzielenie pomi\u0119dzy domem a warsztatem pracy zawodowej stanowi problem r\u00f3wnie\u017c dla m\u0119\u017cczyzny, a o wiele bardziej jeszcze dla pracuj\u0105cej zawodowo kobiety. Nie mo\u017cna z g\u00f3ry przes\u0105dza\u0107, \u017ce sytuacja oddalenia od domu i rodziny w ci\u0105gu wielu godzin dnia przynosi wi\u0119cej strat ni\u017c korzy\u015bci z punktu widzenia dobra rodzinnej wsp\u00f3lnoty, a zw\u0142aszcza wychowania dzieci \u2014 niemniej jest to sprawa, kt\u00f3ra musi by\u0107 w ka\u017cdym wypadku, a zarazem w skali ca\u0142ych spo\u0142ecze\u0144stw, rozpatrywana i rozwi\u0105zywana z wielkim poczuciem odpowiedzialno\u015bci. [\u2026] Kobieta bowiem, jak uczy do\u015bwiadczenie, jest nade wszystko sercem wsp\u00f3lnoty rodzinnej. Ona daje \u017cycie \u2014 i ona te\u017c pierwsza wychowuje. Oczywi\u015bcie wspomagana przez m\u0119\u017ca i dziel\u0105c z nim systematycznie ca\u0142y zakres powinno\u015bci rodzicielskich i wychowawczych. Jednak\u017ce \u2014 wiadomo, \u017ce organizm ludzki przestaje \u017cy\u0107, gdy zabraknie pracy serca. Analogia jest do\u015b\u0107 przejrzysta. Nie mo\u017ce zabrakn\u0105\u0107 w rodzinie tej, kt\u00f3ra jest sercem rodziny.<\/em><\/p>\n W mie\u015bcie znanym z zak\u0142ad\u00f3w w\u0142\u00f3kienniczych, gdzie w przemy\u015ble lekkim najcz\u0119\u015bciej by\u0142y zatrudniane kobiety, papie\u017c podnosi problem d\u0142ugo\u015bci pracy kobiet realizuj\u0105cych macierzy\u0144stwo, \u0142\u0105cz\u0105c je z konieczno\u015bci\u0105 i z \u017cyciem zawodowym. Na wst\u0119pie papie\u017c podkre\u015bla, \u017ce trudno\u015bci zwi\u0105zane z oddaleniem miejsca pracy od domu dotyczy zar\u00f3wno m\u0119\u017cczyzn jak i kobiet. Dzisiaj po prawie 30 latach od wyg\u0142oszenia, te s\u0142owa nie straci\u0142y nic ze swej aktualno\u015bci. Tak zwana emigracja zarobkowa, to sytuacja, gdy najcz\u0119\u015bciej to m\u0105\u017c i ojciec, decyduje si\u0119 na wyjazd tysi\u0105ce kilometr\u00f3w od domu, aby zapewni\u0107 godny byt swojej rodzinie. Taka sytuacja przyczynia si\u0119 w wielu przypadkach do rozlu\u017anienia wi\u0119zi rodzinnych, a czasami nawet do rozpad\u00f3w ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Papie\u017c uspokaja m\u00f3wi\u0105c, \u017ce nie mo\u017cna przes\u0105dza\u0107, i\u017c sytuacja oddalenia od domu przynosi wi\u0119cej strat ni\u017c korzy\u015bci, ale jednocze\u015bnie przestrzega przed konsekwencjami. Dzisiaj, gdy komunikacja mi\u0119dzynarodowa jest dost\u0119pna praktycznie dla ka\u017cdego, trudno\u015bci zwi\u0105zane z roz\u0142\u0105k\u0105 mo\u017cna zminimalizowa\u0107, cho\u0107 emigracja zawsze pozostanie wielk\u0105 pr\u00f3b\u0105 dla ca\u0142ej rodziny. \u015aw. Jan Pawe\u0142 nie neguj\u0105c roli ojca w procesie wychowania, nazywa kobiet\u0119 sercem ka\u017cdej wsp\u00f3lnoty rodzinnej. Bez serca nie mo\u017cna wyobrazi\u0107 sobie normalnego funkcjonowania organizmu, dlatego nie mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107 tak, \u017ce to serce zamiast bi\u0107 w domu, bije wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu poza nim, w zak\u0142adach pracy, w podr\u00f3\u017cach. Bez \u017cycia kt\u00f3re daje kobieta, funkcjonowanie rodziny jest niepe\u0142ne dzia\u0142a jakby na zwolnionych obrotach. Przy okazji papie\u017c doprecyzowuje te\u017c podzia\u0142 obowi\u0105zk\u00f3w pomi\u0119dzy matk\u0105 i ojcem. Papie\u017c m\u00f3wi o dzieleniu mi\u0119dzy ma\u0142\u017conk\u00f3w ca\u0142ego zakresu powinno\u015bci rodzicielskich i wychowawczych. Papie\u017c nie chce precyzowa\u0107 tego podzia\u0142u. Na pewno ma by\u0107 on sprawiedliwy, co nie oznacza wszystkim po r\u00f3wno. Jednak w nauczaniu papie\u017ca proces wychowania i powinno\u015bci rodzicielskie to zadanie zar\u00f3wno ojca jak i matki. Od tego w jaki spos\u00f3b ten podzia\u0142 b\u0119dzie realizowany zale\u017cy szcz\u0119\u015bcie rodzinne i przysz\u0142o\u015b\u0107 dzieci, kt\u00f3re po r\u00f3wno uczestnicz\u0105 w mi\u0142o\u015bci obojga rodzic\u00f3w.<\/p>\n W tym samym przem\u00f3wieniu papie\u017c zwraca na jeszcze jeden istotny rys macierzy\u0144stwa i ojcostwa:<\/p>\n Powo\u0142anie to \u2013 istotnie zwi\u0105zane z Bo\u017cym darem macierzy\u0144stwa \u2013 wyra\u017ca si\u0119 tak\u017ce w pos\u0142annictwie \u017cony i matki poprzez przekazywanie prawd wiary i zasad etycznych. S\u0142usznie m\u00f3wi si\u0119, \u017ce kobieta stoi na stra\u017cy ogniska domowego, \u017ce jest jego opiekunk\u0105. Jest ona przede wszystkim rodzicielk\u0105. Daj\u0105c \u017cycie dziecku, kobieta-matka uczestniczy w tajemnicy \u017cycia. B\u00f3g jest Dawc\u0105 ka\u017cdego \u017cycia i wszystko, co \u017cyje, podlega ojcowskiej pieczy Boga. St\u0105d te\u017c dziecko \u017cyj\u0105ce w \u0142onie swej matki \u2013 \u017cyje r\u00f3wnocze\u015bnie w Bogu. U Boga znajduje matka \u0142ask\u0119 mi\u0142o\u015bci i duchow\u0105 si\u0142\u0119 do macierzy\u0144skiej ochrony \u017cycia pocz\u0119tego i \u017cycia rozwijaj\u0105cego si\u0119. S\u0105 to prawdy odwieczne i podstawowe, a zarazem wci\u0105\u017c nowe, wci\u0105\u017c te\u017c wystawiane na ci\u0119\u017ck\u0105 pr\u00f3b\u0119. Rozwa\u017cane na p\u0142aszczy\u017anie wiary i etyki katolickiej, staj\u0105 si\u0119 one zadaniem i obowi\u0105zkiem, kt\u00f3ry nak\u0142ada na rodzic\u00f3w chrze\u015bcija\u0144skich sakrament chrztu \u015bwi\u0119tego. Kobieta-matka na r\u00f3wni z m\u0119\u017cczyzn\u0105-ojcem, prosz\u0105c o chrzest dla dziecka, \u015bwiadomie bierze na siebie trud wychowania dziecka w wierze. Z ca\u0142\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 i odpowiedzialno\u015bci\u0105 za nowego cz\u0142owieka troskliwie czuwa, aby z\u0142o nie odmieni\u0142o jego umys\u0142u i serca. Ze wszystkich si\u0142 stara si\u0119 o to, by dziecko mog\u0142o osi\u0105gn\u0105\u0107 wszechstronny rozw\u00f3j fizyczny i duchowy. Nade wszystko za\u015b przyk\u0142adem osobistego \u017cycia prowadzi swoje dziecko do dojrza\u0142ego \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego \u2013 ku pe\u0142ni cz\u0142owiecze\u0144stwa.<\/em><\/p>\n Powo\u0142anie do macierzy\u0144stwa wyra\u017ca si\u0119, zdaniem papie\u017ca w przekazywaniu dziecku prawd wiary i zasad etycznych. Dzisiaj, gdy tak cz\u0119sto spotyka si\u0119 g\u0142osy m\u00f3wi\u0105ce o tym, \u017ce przekazywanie wiary to zadanie tylko i wy\u0142\u0105cznie Ko\u015bcio\u0142a, ksi\u0119\u017cy i katechet\u00f3w, te s\u0142owa wybrzmiewaj\u0105 szczeg\u00f3lnie mocno. Naturalnym \u015brodowiskiem przekazywania wiary by\u0142a i jest rodzina. W tym procesie szczeg\u00f3lne miejsce nale\u017cy si\u0119 rodzicom, kt\u00f3rzy dla swoich dzieci powinni by\u0107 nie tylko nauczycielami wiary, ale powinni ni\u0105 przede wszystkim \u017cy\u0107. Daj\u0105c \u017cycie dziecku, ka\u017cda matka uczestniczy tak\u017ce w tajemnicy Boga. B\u00f3g jest dawc\u0105 \u017cycia, matka b\u0119d\u0105c t\u0105, kt\u00f3ra to \u017cycie przekazuje i chroni od pierwszych dni \u017cycia jest nierozerwalnie w\u0142\u0105czona w wielkie dzie\u0142o Boga Stw\u00f3rcy. Papie\u017c wiedzia\u0142, \u017ce zadania zwi\u0105zane z macierzy\u0144stwem, ochrona \u017cycia, dbanie o to by si\u0119 stale rozwija\u0142o, wymagaj\u0105 ogromnej si\u0142y, kt\u00f3ra p\u0142ynie z mi\u0142o\u015bci. Mi\u0142o\u015b\u0107 ta cz\u0119sto przekracza czysto ludzkie ramy i staje si\u0119 \u0142ask\u0105, kt\u00f3r\u0105 ka\u017cda matka i ojciec chc\u0105cy realizowa\u0107 swoje powo\u0142anie znajduje u Boga, w kontakcie z Nim. Przekazywanie odwiecznych prawd staje si\u0119 w dzisiejszych czasach wyj\u0105tkowo trudne. W czasach relatywizmu moralnego, gdzie za moralne chce si\u0119 uwa\u017ca\u0107 to, co dla danej jednostki w konkretnym momencie wydaje si\u0119 odpowiednie, przekazywanie podstawowych prawd, rozwa\u017canych na p\u0142aszczy\u017anie wiary, spada w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny na rodzic\u00f3w. W momencie chrztu, ka\u017cde ojciec i matka dziecka bior\u0105 na siebie obowi\u0105zek wychowania go w wierze, a wi\u0119c nie tylko nauczenia go katechizmu i podstawowych prawd wiary, ale przekazania mu ca\u0142ego systemu warto\u015bci, kt\u00f3re p\u0142yn\u0105 z Ewangelii Chrystusa. Papie\u017c, ju\u017c w swojej m\u0142odo\u015bci, widzia\u0142, \u017ce z\u0142o mo\u017ce odmieni\u0107 serce i umys\u0142 cz\u0142owieka, szczeg\u00f3lnie tego m\u0142odego, dlatego wzywa\u0142, aby rodzice nie tylko uczyli dzieci rozr\u00f3\u017cnia\u0107 dobro od z\u0142a, ale by by\u0142y one strze\u017cone przed z\u0142em, kt\u00f3re mo\u017ce zaw\u0142adn\u0105\u0107 umys\u0142em i sercem, zw\u0142aszcza tym m\u0142odym. Na samym ko\u0144cu, chc\u0105c jakby przypomnie\u0107 star\u0105 maksym\u0119: \u201es\u0142owa pouczaj\u0105, przyk\u0142ady poci\u0105gaj\u0105\u201d papie\u017c podkre\u015bla, \u017ce rodzice przyk\u0142adem swojego \u017cycia maj\u0105 poci\u0105ga\u0107 dzieci do ca\u0142o\u015bciowego rozwoju fizycznego i duchowego, kt\u00f3re prowadzi do dojrza\u0142o\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej.<\/p>\n Cztery lata p\u00f3\u017aniej w sanktuarium na Jasnej G\u00f3rze, podczas apelu Jan Pawe\u0142 II tak wo\u0142a\u0142:<\/p>\n Tu, na Jasnej G\u00f3rze, s\u0142owo \u201eczuwam\u201d ma tre\u015b\u0107 maryjn\u0105, \u015bci\u015ble odpowiada ikonie Bogarodzicy. \u201eCzuwam\u201d oznacza postaw\u0119 matki. Jej \u017cycie, jej powo\u0142anie wyra\u017ca si\u0119 w czuwaniu. Jest to czuwanie nad cz\u0142owiekiem od pierwszych chwil zaistnienia. Czuwanie to \u0142\u0105czy si\u0119 ze smutkiem i z rado\u015bci\u0105. \u201eKobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przysz\u0142a jej godzina. Gdy jednak urodzi dzieci\u0119, ju\u017c nie pami\u0119ta o b\u00f3lu z powodu rado\u015bci, \u017ce si\u0119 cz\u0142owiek narodzi\u0142 na \u015bwiat\u201d (J 16,21) \u2013 s\u0105 to s\u0142owa samego Chrystusa.<\/em> <\/span>(Cz\u0119stochowa, 14 sierpnia 1991)<\/p>\n Podczas przem\u00f3wienia w Cz\u0119stochowie nasz \u015bwi\u0119ty rodak zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 na wa\u017cny aspekt powo\u0142ania macierzy\u0144skiego jakim jest czuwanie. To w tym s\u0142owie, zawiera si\u0119 postawa matki. Ona czuwa nad swoim dzieckiem od momentu jego pocz\u0119cia, przez okres dorastania, do chwili wprowadzenia go w \u017cycie doros\u0142e. Co wa\u017cne, Ojciec \u015bwi\u0119ty jest \u015bwiadom, \u017ce to czuwanie \u0142\u0105czy si\u0119 ze smutkiem, ale tak\u017ce z rado\u015bci\u0105. Miedzy tymi dwoma biegunami rozgrywa si\u0119 \u017cycie ka\u017cdej kochaj\u0105cej matki. Tylko B\u00f3g zna ilo\u015b\u0107 \u0142ez wylanych przez kobiety z powodu niepowodze\u0144, czy chor\u00f3b ich dzieci. On sam zna chwile rado\u015bci, jakie rodz\u0105 si\u0119 w sercu ka\u017cdej matki widz\u0105cej szcz\u0119\u015bliwe wzrastanie swego dziecka.<\/p>\n W Warszawie podczas rozwa\u017cania \u201eAnio\u0142 Pa\u0144ski\u201d papie\u017c komentuj\u0105c scen\u0119 pod krzy\u017cem opisan\u0105 przez Jana ewangelist\u0119 powiedzia\u0142:<\/p>\n \u201eOto Matka twoja\u201d. S\u0105 to s\u0142owa o Maryi. S\u0105 to s\u0142owa o matce, o kobiecie. Odnosz\u0105 si\u0119 po\u015brednio do ka\u017cdej matki, do ka\u017cdej kobiety. Te s\u0142owa odnosz\u0105 si\u0119 do wszystkich naszych matek na ziemi polskiej. Odnosz\u0105 si\u0119 do wszystkich polskich kobiet. Ile\u017c im zawdzi\u0119cza Nar\u00f3d, ka\u017cda rodzina i ca\u0142y Nar\u00f3d. To one okaza\u0142y si\u0119 si\u0142\u0105 nie do pokonania dla zaborc\u00f3w w ubieg\u0142ym stuleciu. To one \u201ebez or\u0119\u017ca\u201d wywalczy\u0142y nasz\u0105 niepodleg\u0142o\u015b\u0107. Sami wrogowie dawali temu \u015bwiadectwo. Co si\u0119 sta\u0142o z macierzy\u0144stwem polskich kobiet w tym stuleciu, w do\u015bwiadczeniach okresu, kt\u00f3ry min\u0105\u0142? Tak. Okres min\u0105\u0142, ale skutki trwaj\u0105. S\u0105 to tak\u017ce skutki destrukcyjne. Kto za nie ponosi odpowiedzialno\u015b\u0107? Wielu jest odpowiedzialnych. Za grzechem kobiety stoi zwykle m\u0119\u017cczyzna. Bo cz\u0119sto w momencie, kiedy ona szczeg\u00f3lnie potrzebuje z jego strony otuchy i pomocy, on egoistycznie pozostawia j\u0105 sam\u0105 sobie, albo nawet popycha j\u0105 do tego grzechu, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej b\u0119dzie stanowi\u0142 ci\u0119\u017cki wyrzut sumienia na ca\u0142e jej \u017cycie. Jego odpowiedzialno\u015b\u0107 ukrywa si\u0119 w jej winie, w obci\u0105\u017ceniu jej sumienia. I nie brak takich, kt\u00f3rzy chcieliby przed\u0142u\u017cenia tego stanu, utrwalenia go, jako czego\u015b normalnego i uprawnionego. <\/span><\/em>( Warszawa, 9 czerwca 1991)<\/p>\n Papie\u017c komentuj\u0105c testament Jezusa z krzy\u017ca, zaczyna od wyra\u017cenia wdzi\u0119czno\u015bci matkom, kobietom, kt\u00f3rym ca\u0142y nar\u00f3d i ka\u017cda rodzina zawdzi\u0119cza tak wiele. Odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do historii Polski, historii zabor\u00f3w, wskazuje na ich niez\u0142omno\u015b\u0107. Stwierdza wr\u0119cz, \u017ce to im zawdzi\u0119czamy nasz\u0105 niepodleg\u0142o\u015b\u0107. Cho\u0107 zas\u0142ugi te wydaj\u0105 nieco wyolbrzymione, to przecie\u017c nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, \u017ce mi\u0142o\u015bci do ojczyzny, honoru i ducha ofiary ka\u017cdy Polak uczy\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bnie w Polskiej rodzinie, a w chwili pr\u00f3by niejeden z nich potrafi\u0142 odda\u0107 za te warto\u015bci \u017cycie. Nast\u0119pnie, cho\u0107 niebezpo\u015brednio Jan Pawe\u0142 II powraca my\u015bl\u0105 do macierzy\u0144stwa kobiet, kt\u00f3re uleg\u0142o destrukcyjnym skutkom komunistycznej ideologii. Szukaj\u0105c odpowiedzialnych, wskazuje na m\u0119\u017cczyzn, jako wsp\u00f3\u0142odpowiedzialnych za grzechy kobiet. W jego wizji zwi\u0105zku m\u0119\u017cczyzny i kobiety, to m\u0119\u017cczyzna jest tym, kt\u00f3ry powinien dodawa\u0107 otuchy i pomocy i gwarantowa\u0107 bezpiecze\u0144stwo, tak\u017ce to emocjonalne swojej \u017conie. Papie\u017c by\u0142 \u015bwiadom, \u017ce bardzo cz\u0119sto egoizm zwyci\u0119\u017ca i kobieta zostawiana jest, w chwili pr\u00f3by, sama sobie, czy wr\u0119cz bywa przymuszana do pope\u0142nienia grzechu. Odpowiedzialno\u015b\u0107 w tym przypadku spada na oboje ma\u0142\u017conk\u00f3w i cz\u0119sto wina m\u0119\u017ca ukryta jest i zawiera si\u0119 w grzechu \u017cony. Te mocne s\u0142owa papie\u017ca, powinny nas jeszcze bardziej sk\u0142oni\u0107 do zaanga\u017cowania si\u0119 we wsparcie matek, kt\u00f3re zostaj\u0105 same i do ochrony ka\u017cdego dziecka, od momentu jego pocz\u0119cia.<\/p>\n W 1999 roku, podczas przem\u00f3wienia w Bydgoszczy \u015bwi\u0119ty z Wadowic wyg\u0142osi\u0142 homili\u0119 w kt\u00f3rej odni\u00f3s\u0142 si\u0119 do heroizmu matek:<\/p>\n M\u0119cze\u0144stwo jest zawsze wielk\u0105 i radykaln\u0105 pr\u00f3b\u0105 dla cz\u0142owieka. Najwy\u017csz\u0105 pr\u00f3b\u0105 cz\u0142owiecze\u0144stwa, pr\u00f3b\u0105 godno\u015bci cz\u0142owieka w obliczu samego Boga. Tak, to jest wielka pr\u00f3ba cz\u0142owieka rozgrywaj\u0105ca si\u0119 na oczach samego Boga, ale tak\u017ce i \u015bwiata, kt\u00f3ry o Bogu zapomina. W tej pr\u00f3bie cz\u0142owiek odnosi zwyci\u0119stwo, wsparty moc\u0105 Boga, i staje si\u0119 wymownym \u015bwiadkiem tej mocy: Czy\u017c przed tak\u0105 pr\u00f3b\u0105 nie stoi matka, kt\u00f3ra podejmuje decyzj\u0119, by z\u0142o\u017cy\u0107 z siebie ofiar\u0119, by ratowa\u0107 \u017cycie swego dziecka? Jak wiele by\u0142o i jest takich matek bohaterskich w naszym spo\u0142ecze\u0144stwie? Dzi\u0119kujemy im za przyk\u0142ad mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra nie cofa si\u0119 przed ofiar\u0105. <\/span><\/em>(Bydgoszcz, 7 czerwca 1999)<\/p>\n Podczas Mszy \u015awi\u0119tej papie\u017c nazywa m\u0119cze\u0144stwo radykaln\u0105 pr\u00f3b\u0105 cz\u0142owieka, kt\u00f3ra zwie\u0144czona jest zwyci\u0119stwem. Zwraca uwag\u0119 na wyraz zewn\u0119trzny i duchowy tej pr\u00f3by. Ona zawsze odbywa si\u0119 na oczach ca\u0142ego \u015bwiata, ale tak\u017ce przed obliczem samego Boga. Stw\u00f3rca patrz\u0105c na swe umi\u0142owane dzieci udziela im \u0142aski, aby mog\u0142y odnie\u015b\u0107 zwyci\u0119stwo i sta\u0107 si\u0119 Jego \u015bwiadkami. Akt ten ma ogromne znaczenie, nie tylko dla tej osoby, kt\u00f3ra cz\u0119sto p\u0142aci najwy\u017csz\u0105 cen\u0119 w imi\u0119 mi\u0142o\u015bci, ale ma tak\u017ce znaczenie dla samego zlaicyzowanego \u015bwiata, kt\u00f3ry wydaje si\u0119 o Bogu zapomina\u0107. Cz\u0119sto m\u0119cze\u0144stwo kojarzymy tylko i wy\u0142\u0105cznie z krwawymi prze\u015bladowaniami, w kt\u00f3rej chrze\u015bcijanie ponosz\u0105 \u015bmier\u0107 z r\u0119ki oprawc\u00f3w. Jan Pawe\u0142 II nazywa m\u0119cze\u0144stwem sytuacj\u0119, w kt\u00f3rej matka sk\u0142ada ofiar\u0119 z siebie, aby ratowa\u0107 \u017cycie swojego dziecka. Nazywaj\u0105c je bohaterkami, stawia je za wz\u00f3r mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra nie cofa si\u0119 przed niczym, nawet przed najwy\u017csz\u0105 ofiar\u0105 z w\u0142asnego \u017cycia.<\/p>\n Refleksje papieskie, podczas jego pielgrzymek do ojczyzny, na temat wielko\u015bci i wyj\u0105tkowo\u015bci daru macierzy\u0144stwa nie by\u0142y, jak mogli\u015bmy zauwa\u017cy\u0107 abstrakcyjne, ale odnosi\u0142y si\u0119 w spos\u00f3b konkretny do rzeczywisto\u015bci i aktualnych wyzwa\u0144 stoj\u0105cych przed ka\u017cd\u0105 matk\u0105. Na pocz\u0105tku XXI wieku wci\u0105\u017c zachodzi potrzeba wszechstronnego ukazywania macierzy\u0144stwa, utrwalania jego obrazu. W czasie, gdy jest ono zagro\u017cone pr\u00f3b\u0105 redefinicji roli kobiety we wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie, teksty papieskie przychodz\u0105 nam z pomoc\u0105 w odkryciu warto\u015bci macierzy\u0144stwa i ojcostwa wed\u0142ug planu Bo\u017cego. Niech te rozwa\u017cania b\u0119d\u0105 pomocne w nowym spojrzeniu na macierzy\u0144stwo i ojcostwo dzisiaj, gdy tak bardzo potrzeba nam \u015bwi\u0119tych rodzic\u00f3w i \u015bwi\u0119tych rodzin.<\/p>\n ks. Pawe\u0142 Baran<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Rodzicielstwo zawsze by\u0142o traktowane, jako wa\u017cne zadanie \u017cyciowe; by\u0142o te\u017c i jest oczywiste, \u017ce macierzy\u0144stwo zale\u017cy od ojcostwa i wzajemnie. O matce, ojcu, o mi\u0142o\u015bci do rodzic\u00f3w pisano pi\u0119kne liryki, czas oczekiwania na urodzenie dziecka nazywano przez wieki \u201estanem b\u0142ogos\u0142awionym\u201d. Dopiero dzisiejsze czasy przynios\u0142y wyra\u017any kryzys macierzy\u0144stwa i ojcostwa. Rodzicielstwo jest teraz cz\u0119sto traktowane, jako […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[101],"tags":[],"class_list":["post-1468","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-studenci-z-rzymu"],"acf":[],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/patk0m-nG","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1468","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1468"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1468\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1468"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1468"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/catholicleaguepolonia.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1468"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}