Ks. Mateusz Koz\u0142owski<\/p>\n
<\/strong><\/p>\n Rodzina, jak wszyscy doskonale wiemy jest podstawow\u0105 kom\u00f3rk\u0105 spo\u0142eczn\u0105. Jest tak\u017ce wspania\u0142ym zamys\u0142em Bo\u017cym. To wszystko realizuje si\u0119 w ma\u0142\u017ce\u0144stwie, dlatego te\u017c nie powinni\u015bmy mie\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci jak kluczow\u0105 rol\u0119 odgrywa przygotowanie do tego\u017c ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Pochylmy si\u0119 troch\u0119 r\u00f3wnie\u017c nad tym tematem. Jest to istotne, gdy\u017c rozpoczyna si\u0119 ju\u017c w m\u0142odzie\u0144czych latach \u017cycia cz\u0142owieka i ma swoje odzwierciedlenie w dalszym \u017cyciu, ju\u017c doros\u0142ym.<\/p>\n Ju\u017c z samego swojego przeznaczenia ma\u0142\u017ce\u0144stwo powinno prowadzi\u0107 do zbawienia cz\u0142owieka. Wszystko to jest zwi\u0105zane z planem Bo\u017cym realizowanym w \u017cyciu ludzi. Przez Boski zamys\u0142 jeste\u015bmy uzdolnieni do osi\u0105gni\u0119cia \u017cycia wiecznego. Dope\u0142nia si\u0119 to wtedy, kiedy m\u0119\u017cczyzna i kobieta zawieraj\u0105 sakramentalny zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski. Przez chrzest osoba zostaje w\u0142\u0105czona w przymierze, w nowe \u017cycie z Chrystusem. W\u0142a\u015bnie poprzez to, jak pisze pap. Jan Pawe\u0142 II w swojej Posynodalnej Adhortacji Apostolskiej ,,Familiaris consortio\u201d z racji szczeg\u00f3lnego z\u0142\u0105czenia z Chrystusem ta wi\u0119\u017a ma\u0142\u017ce\u0144ska, kt\u00f3r\u0105 ustanowi\u0142 Pan B\u00f3g, jest wywy\u017cszona i zostaje ubogacona o zbawcz\u0105 moc, kt\u00f3rej doznaje cz\u0142owiek[1]<\/sup><\/a>.<\/p>\n Nale\u017cy kontynuowa\u0107 dzie\u0142o natury przygotowane dla cz\u0142owieka, co realizuje si\u0119 poprzez sakrament ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Wszystkie relacje, zwi\u0105zki mi\u0119dzyludzkie nie dor\u00f3wnuj\u0105 ma\u0142\u017ce\u0144stwu, dlatego dla ka\u017cdego ochrzczonego cz\u0142owieka ma\u0142\u017ce\u0144stwo zawsze b\u0119dzie sakramentem i jest to nieuniknione. To w\u0142a\u015bnie rodzina jest najmniejsz\u0105 wsp\u00f3lnot\u0105 zbawcz\u0105, gdzie realizuj\u0105 si\u0119 plany i zmys\u0142y Stw\u00f3rcy. Poprzez zadania i prace, jakie wykonuj\u0105, staj\u0105 si\u0119 znakiem obecno\u015bci Chrystusa w \u015bwiecie. Rodzina jest ponadto podstaw\u0105 spo\u0142ecze\u0144stwa. Jak pisa\u0142 bp D. Zimo\u0144: ,,to jeden z najwspanialszych pomys\u0142\u00f3w Pana Boga\u201d. Nie nale\u017cy jednak\u017ce zapomina\u0107, i\u017c aby te warunki m\u00f3c spe\u0142ni\u0107, trzeba \u017cy\u0107 zgodnie z tym, co Pan Jezus nam zostawi\u0142, Jego nauk\u0105 i przykazaniami. Ka\u017cdy cz\u0142owiek jest sk\u0142onny do pope\u0142niania grzech\u00f3w. Dlatego wszystkie zadania wynikaj\u0105ce z za\u0142o\u017cenia rodziny powinny by\u0107 realizowane we wsp\u00f3\u0142dzia\u0142aniu z Bo\u017c\u0105 \u0142ask\u0105, modlitw\u0105 oraz zaufaniem Chrystusowi[2]<\/sup><\/a>. Przez to b\u0119dzie mo\u017cna spe\u0142nia\u0107 to, do czego Stw\u00f3rca nas przeznaczy\u0142. Jest to w obecnym czasie bardzo trudne, ale nie niemo\u017cliwe do wykonania. Pap. Jan Pawe\u0142 II pisa\u0142: ,,rodzina w czasach dzisiejszych znajduje si\u0119 pod wp\u0142ywem rozleg\u0142ych, g\u0142\u0119bokich i szybkich przemian spo\u0142ecznych i kulturowych. Wiele rodzin prze\u017cywa ten stan rzeczy, dochowuj\u0105c wierno\u015bci tym warto\u015bciom, kt\u00f3re stanowi\u0105 fundament instytucji rodzinnej. Inne stan\u0119\u0142y niepewne i zagubione wobec swych zada\u0144, a nawet niekiedy zw\u0105tpi\u0142y i niemal zatraci\u0142y \u015bwiadomo\u015b\u0107 ostatecznego znaczenia i prawdy \u017cycia ma\u0142\u017ce\u0144skiego i rodzinnego. Inne jeszcze, na skutek doznawanych niesprawiedliwo\u015bci, napotykaj\u0105 na przeszkody w korzystaniu ze swoich podstawowych praw\u201d[3]<\/sup><\/a>. Pan B\u00f3g pragnie, aby\u015bmy \u017cyli w prawdziwej mi\u0142o\u015bci nie tylko z Nim, lecz tak\u017ce z drugim cz\u0142owiekiem. Z tego wzgl\u0119du ustanowi\u0142 wsp\u00f3lnot\u0119 mi\u0119dzy lud\u017ami, kt\u00f3r\u0105 jest ma\u0142\u017ce\u0144stwo, kt\u00f3re jako niezwyk\u0142y zwi\u0105zek, opiera si\u0119 na wzajemnej mi\u0142o\u015bci i szacunku. Dzi\u0119ki rodzinie cz\u0142owiek uczy si\u0119 tego, czym tak naprawd\u0119 jest mi\u0142o\u015b\u0107 oparta na Chrystusie.<\/p>\n Przygotowanie do sakramentalnego zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skiego wymaga, by narzeczeni zostali pouczeni o katolickiej nauce, odnosz\u0105cej si\u0119 do ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Du\u017cy wp\u0142yw na obecn\u0105 praktyk\u0119 duszpastersk\u0105 przygotowania do sakramentu ma\u0142\u017ce\u0144stwa maj\u0105 zmiany spo\u0142eczne, kulturowe czy cywilizacyjne panuj\u0105ce w \u015bwiecie. Dlatego te\u017c niezmiernie wa\u017cne jest to, by odpowiednio przygotowa\u0107 ludzi, kt\u00f3rzy pragn\u0105 zawrze\u0107 zwi\u0105zek sakramentalny. Zadanie to spoczywa w du\u017cej mierze na Ko\u015bciele katolickim. W celu unikni\u0119cia jakichkolwiek trudno\u015bci, na ile jest to mo\u017cliwe, nale\u017cy wybiera\u0107 stosowne i operatywne programy duszpasterskie, aby w\u0142a\u015bciwie przygotowa\u0107 nupturient\u00f3w do jak\u017ce wa\u017cnego momentu w ich \u017cyciu. Trzeba poucza\u0107 przede wszystkim o godno\u015bci, jakim charakteryzuje si\u0119 \u00f3w sakrament. Elementy tej formacji nupturienci powinni otrzyma\u0107 ju\u017c w rodzinach, od wczesnych lat m\u0142odzie\u0144czych, tak aby mogli p\u00f3\u017aniej w nale\u017cyty spos\u00f3b przyst\u0105pi\u0107 do zawarcia ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Ci\u0119\u017car przygotowania powinien spoczywa\u0107 na duszpasterzach, jednak\u017ce w trudno\u015bciach mog\u0105 ich r\u00f3wnie\u017c wspomaga\u0107 \u015bwieccy katolicy. To wszystko wymaga wielkiej odpowiedzialno\u015bci i zaufania. Nale\u017cy pouczy\u0107 ich, na ile jest to mo\u017cliwe, aby ich przygotowanie opiera\u0142o si\u0119 na wzajemnym szacunku do siebie oraz zwi\u0105zanym z tym poszanowaniem w\u0142asnego \u017cycia i zdrowia. Oczywi\u015bcie wp\u0142yw ma na to wspomniana wcze\u015bniej formacja otrzymana w rodzinie. To w\u0142a\u015bnie ona ma spe\u0142nia\u0107 pierwszorz\u0119dn\u0105 rol\u0119 w tej kwestii. Dlatego te\u017c owo przygotowanie wymaga cz\u0119sto \u017cmudnej i cierpliwej pracy[4]<\/sup><\/a>. Prawodawca ko\u015bcielny w KPK stwierdza, i\u017c na duszpasterzach spoczywa obowi\u0105zek zatroszczenia si\u0119 o to, by wsp\u00f3lnota ko\u015bcielna oferowa\u0142a pomoc wszystkim wierz\u0105cym tak, by sakrament ma\u0142\u017ce\u0144stwa zachowa\u0142 swoje teologiczne znaczenie. St\u0105d te\u017c wynikaj\u0105 konkretne postanowienia, mianowicie chodzi o kierowanie ku wiernym stosownych katechez czy homilii, m\u00f3wi\u0105cych o ma\u0142\u017ce\u0144stwie, odpowiednim toku przygotowa\u0144, nale\u017cycie i z godno\u015bci\u0105 sprawowanej liturgii ma\u0142\u017ce\u0144stwa, stanowi\u0105cej znak jedno\u015bci z Ko\u015bcio\u0142em; a\u017c w ko\u0144cu na oferowanie pomocy ju\u017c za\u015blubionym, kiedy b\u0119d\u0105 tego potrzebowa\u0107. Nie mo\u017ce by\u0107 tak, i\u017c duszpasterz po pob\u0142ogos\u0142awieniu ma\u0142\u017ce\u0144stwa, nie b\u0119dzie interesowa\u0142 si\u0119 dalszym losem za\u015blubionych. Nale\u017cy postara\u0107 si\u0119, by \u017cycie ka\u017cdej nowej rodziny stawa\u0142o si\u0119 \u015bwi\u0119te i doskona\u0142e[5]<\/sup><\/a>.<\/p>\n Przygotowanie dalsze rozpoczyna si\u0119 w okresie dzieci\u0144stwa. Zakresowo ma ono obejmowa\u0107 ma\u0142e dzieci, p\u00f3\u017aniej starsze oraz m\u0142odzie\u017c. Zatem niezb\u0119dna jest tutaj w\u0142a\u015bciwa formacja rodzinna. Rodzice powinni zapoznawa\u0107 swoje dzieci z otaczaj\u0105cym je \u015bwiatem, nauczy\u0107 je, w jaki spos\u00f3b powinny w nim funkcjonowa\u0107. Dziecko powinno poznawa\u0107 swoj\u0105 natur\u0119 oraz osobowo\u015b\u0107. Winno tak\u017ce zosta\u0107 pouczone, i\u017c nale\u017cy okazywa\u0107 szacunek ka\u017cdemu cz\u0142owiekowi w relacjach mi\u0119dzyludzkich. Powinno to spowodowa\u0107 uformowanie charakteru, dzi\u0119ki kt\u00f3remu p\u00f3\u017aniej b\u0119dzie wiedzia\u0142o, w jaki spos\u00f3b post\u0119powa\u0107 podczas nawi\u0105zywania znajomo\u015bci z osob\u0105 odmiennej p\u0142ci. W przypadku katolik\u00f3w niezmiernie istotne jest przygotowanie zar\u00f3wno duchowe jak i katechetyczne. Przygotowuj\u0105cy powinien u\u015bwiadomi\u0107 sobie, i\u017c ma\u0142\u017ce\u0144stwo nale\u017cy traktowa\u0107 jako swego rodzaju powo\u0142anie czy te\u017c misj\u0119. Ta nauka nie powinna przes\u0142ania\u0107 ewentualnego pe\u0142nego oddania si\u0119 s\u0142u\u017cbie Panu Bogu poprzez wst\u0105pienie m\u0142odej osoby do seminarium lub do instytutu zakonnego[6]<\/sup><\/a>. Opisywana edukacja, szczeg\u00f3lnie w ramach katechezy szkolnej, czy innych spotka\u0144 religijnych, powinna zosta\u0107 nacechowana tre\u015bciami odpowiednimi dla m\u0142odych ludzi. Poprzez zapoznanie si\u0119 z sam\u0105 wymow\u0105 sakramentalnego ma\u0142\u017ce\u0144stwa oraz z obowi\u0105zkami.<\/p>\n Nie wolno pomin\u0105\u0107 bardzo wa\u017cnego aspektu, jakim jest \u015bwiatopogl\u0105d m\u0142odego cz\u0142owieka. Powinno si\u0119 przyj\u0105\u0107 odwa\u017cn\u0105 postaw\u0119 wobec r\u00f3\u017cnych \u017cyciowych przeciwno\u015bci; dojrza\u0142y chrze\u015bcijanin nie mo\u017ce im ulega\u0107. Nupturient powinien pami\u0119ta\u0107 o podstawowych obowi\u0105zkach, kt\u00f3re na nim spoczywaj\u0105. Formacja ma przebiega\u0107 w taki spos\u00f3b, aby ukszta\u0142towa\u0142 si\u0119 charakter i mentalno\u015b\u0107 m\u0142odych ludzi, kt\u00f3rzy uznawaliby jedno\u015b\u0107 i nierozerwalno\u015b\u0107 sakramentalnego ma\u0142\u017ce\u0144stwa, przeciwstawiaj\u0105c si\u0119 r\u00f3\u017cnym aspektom grzechu spo\u0142ecznego. O grzechu spo\u0142ecznym pisa\u0142 pap. Jan Pawe\u0142 II w Posynodalnej Adhortacji Apostolskiej ,,Reconciliatio et paenitentia\u201d[7]<\/sup><\/a>: ,,chrze\u015bcija\u0144ski styl \u017cycia\u201d, przyj\u0119ty w rodzinie, b\u0119dzie dobr\u0105 form\u0105 przygotowania dziecka do ma\u0142\u017ce\u0144stwa i trwania w nim. Dom rodzinny, gdzie s\u0105 przestrzegane warto\u015bci, kt\u00f3re zostawi\u0142 nam nasz Pan Jezus Chrystus, b\u0119dzie doskona\u0142ym przyk\u0142adem w\u0142a\u015bciwego \u017cycia. Rodzic\u00f3w powinni wspiera\u0107 duszpasterze, poprzez chocia\u017cby katechez\u0119, na wszystkich poziomach jej nauczania. Nale\u017cy przedstawia\u0107 podstawowe informacje odno\u015bnie kszta\u0142towania odpowiednich cn\u00f3t zwi\u0105zanych z p\u00f3\u017aniejszym \u017cyciem rodzinny. Zaleca si\u0119, aby na starszych rocznikach szko\u0142y podstawowej zobligowa\u0107 katechez\u0119 o ma\u0142\u017ce\u0144stwie nawet osobom \u015bwieckim, pod warunkiem w\u0142a\u015bciwego ich przygotowania si\u0119 do tego zadania.<\/p>\n Podczas dalszej edukacji w szkole \u015bredniej poleca si\u0119, aby kontynuowa\u0107 formacj\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105. M\u0142odzie\u017c powinna zg\u0142\u0119bia\u0107 te tre\u015bci. W razie jakichkolwiek brak\u00f3w formacyjnych dotycz\u0105cych tej dziedziny nale\u017cy je sumiennie uzupe\u0142ni\u0107. To zadanie spoczywa na katechetach, czy te\u017c na nauczycielach. Mile widziane jest prowadzenie wszelkich dyskusji z m\u0142odzie\u017c\u0105, odnosz\u0105cych si\u0119 do tematyki ma\u0142\u017ce\u0144skiej, czy te\u017c rodzinnej. Odpowiedzi na zadawane pytania mog\u0105 mie\u0107 ogromny wp\u0142yw na decyzje m\u0142odzie\u017cy, dlatego potrzeba odnosi\u0107 si\u0119 do nich aksjologicznie. Zaleca si\u0119, aby w celu pe\u0142niejszego poznania tego sakramentu zaproponowa\u0107 m\u0142odzie\u017cy przeczytanie odpowiedniej literatury[8]<\/sup><\/a>. Ludzie m\u0142odzi ju\u017c od swoich lat dzieci\u0119cych powinni by\u0107 pouczani przez swoj\u0105 rodzin\u0119 o istocie mi\u0142o\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej. Musz\u0105 wiedzie\u0107, w jaki spos\u00f3b nale\u017cycie odnie\u015b\u0107 si\u0119 do sfery czysto\u015bci tak, by w przysz\u0142o\u015bci godnie prze\u017cy\u0107 stan swoje narzecze\u0144stwa, a nast\u0119pnie ma\u0142\u017ce\u0144stwa[9]<\/sup><\/a>.<\/p>\n Znacznie szerszy zakres dzia\u0142a\u0144 zawiera w sobie przygotowanie bli\u017csze, kt\u00f3re ma miejsce w czasie prze\u017cywania narzecze\u0144stwa, przybieraj\u0105c posta\u0107 uczestnictwa w kursach. Ma troch\u0119 inny charakter ani\u017celi bezpo\u015brednie przygotowanie do sakramentu ma\u0142\u017ce\u0144stwa, poniewa\u017c przewiduje spotkania w pewnym sensie ,,na chwil\u0119\u201d przed sam\u0105 celebracj\u0105. W czasie przygotowania bli\u017cszego zaleca si\u0119, aby przeanalizowa\u0107, w jaki spos\u00f3b narzeczeni rozumiej\u0105 kwestie zwi\u0105zane z podstawowymi warto\u015bciami ludzkimi. Bierze si\u0119 tutaj pod uwag\u0119 chocia\u017cby dialog, wsp\u00f3lne rozmowy, przyja\u017a\u0144 czy kole\u017ce\u0144stwo. Istotnym elementem, wp\u0142ywaj\u0105cym na przygotowanie, jest wymiar wiary narzeczonych. Przed m\u0142odym cz\u0142owiekiem widnieje perspektywa \u017cycia we dwoje na dobre i na z\u0142e. Dlatego te\u017c nale\u017cy odnie\u015b\u0107 si\u0119 do problematyki \u017cycia sakramentalnego, poniewa\u017c jest to etap swego rodzaju ewangelizacji. Istotne jest, aby narzeczeni nauczyli si\u0119, je\u017celi tego jeszcze nie potrafi\u0105, \u017cy\u0107 wiar\u0105 na co dzie\u0144, czego nie wolno zatraci\u0107. Poprzez takie dzia\u0142ania mo\u017cna b\u0119dzie \u0142atwo wychwyci\u0107 potencjalne trudno\u015bci w kwestiach zwi\u0105zanych z prze\u017cywaniem wiary. Okres kszta\u0142towania si\u0119 \u015bwiatopogl\u0105du odno\u015bnie wiary zbiega si\u0119 z okresem dojrzewania[10]<\/sup><\/a>, kt\u00f3ry ko\u0144czy si\u0119 oko\u0142o siedemnastego roku \u017cycia[11]<\/sup><\/a>. Odpowiedzialnymi za jego przeprowadzenie s\u0105 duszpasterstwa m\u0142odzie\u017cy. Jednak\u017ce nie nale\u017cy w \u017caden spos\u00f3b ogranicza\u0107 si\u0119 tylko do takiej formy, lekcewa\u017c\u0105c tym samym wychowanie rodzinne, kt\u00f3re, podobnie jak podczas przygotowania dalszego, ma swoje zasadnicze znaczenie.<\/p>\n Ju\u017c w Posynodalnej Adhortacji Apostolskiej ,,Familiaris consortio\u201d pap. Jan Pawe\u0142 II pisa\u0142, i\u017c przygotowanie bli\u017csze jest charakterystyczne, poniewa\u017c ma w spos\u00f3b nowy przed narzeczonymi odkry\u0107 ca\u0142\u0105 natur\u0119 ma\u0142\u017ce\u0144stwa sakramentalnego. Jest to bardzo potrzebne m\u0142odym ludziom, by jeszcze lepiej mogli przygotowa\u0107 si\u0119 do sakramentu w zakresie duchowym i moralnym. Poniewa\u017c ma si\u0119 ono odbywa\u0107 z uwzgl\u0119dnieniem konkretnych potrzeb, kt\u00f3rych potrzebuj\u0105 narzeczeni, dlatego powinno zawiera\u0107 elementy m\u00f3wi\u0105ce o osobowej relacji, kt\u00f3ra ich czeka, zwi\u0105zku dw\u00f3ch os\u00f3b i p\u0142yn\u0105cych z niej okre\u015blonych konsekwencji. Ta za\u017cy\u0142o\u015b\u0107 ma by\u0107 w p\u00f3\u017aniejszym okresie po\u017cycia ma\u0142\u017ce\u0144skiego nieustannie rozwijana. Nie wolno zapomina\u0107 o kwestii odpowiedzialnego rodzicielstwa, przez co nale\u017cy zapozna\u0107 narzeczonych z podstawow\u0105 wiedz\u0105 biologiczn\u0105 w tym zakresie. Dzi\u0119ki temu w przysz\u0142o\u015bci b\u0119dzie im \u0142atwiej odnajdywa\u0107 i wciela\u0107 w \u017cycie r\u00f3\u017cnorakie metody wychowania potomstwa. Potrzebne jest ponadto przygotowanie do poprawnego prowadzenia \u017cycia rodzinnego: np. odpowiednie prowadzenie bud\u017cetu rodzinnego, czy sta\u0142o\u015b\u0107 zatrudnienia. B\u0119dzie to uzdalnia\u0142o ich do zdobycia w\u0142a\u015bciwych cech, by wszystkie funkcje ma\u0142\u017ce\u0144skie i rodzinne sprawowa\u0107 poprawnie. Nie wolno zapomnie\u0107 o p\u00f3\u017aniejszych etapach zwi\u0105zku, dlatego nale\u017cy w\u0142\u0105cza\u0107 w prowadzenie bli\u017cszego przygotowania r\u00f3\u017cnego rodzaju grupy, czy stowarzyszenia rodzinne, chodzi\u0142oby tutaj o ,,Domowy Ko\u015bci\u00f3\u0142\u201d[12]<\/sup><\/a>.<\/p>\n <\/p>\n Wyst\u0119puje ponadto trzeci etap przygotowania do zawarcia sakramentu ma\u0142\u017ce\u0144stwa, kt\u00f3rym jest przygotowanie bezpo\u015brednie. Z samej jego nazwy wynika, i\u017c winno ono mie\u0107 miejsce bezpo\u015brednio przed samym zawarciem ma\u0142\u017ce\u0144stwa, czyli w ostatnich miesi\u0105cach, poprzedzaj\u0105cych celebracj\u0119. W przypadku stwierdzenia wyst\u0119powania jakichkolwiek brak\u00f3w u narzeczonych, bior\u0105c pod uwag\u0119 wychowanie katechetyczne, ukazanie tajemnicy odkupienia, formacj\u0119 odnosz\u0105c\u0105 si\u0119 do samej istoty sakramentu ma\u0142\u017ce\u0144stwa, czy te\u017c kontekst liturgiczny, mo\u017cna to w jakim\u015b zakresie jeszcze uzupe\u0142ni\u0107. Og\u00f3lnym celem odbycia przygotowania bezpo\u015bredniego ma by\u0107 zebranie dotychczas przedstawionych informacji, odnosz\u0105cych si\u0119 do spraw doktrynalnych, moralnych czy duchowych. Dobrym zwyczajem jest przeprowadzenie odpowiedniego przygotowania duchowego przed zawarciem sakramentu ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Chodzi tutaj o dni skupienia, czy te\u017c specjalne rekolekcje, przeznaczone dla narzeczonych zako\u0144czone sakramentem pokuty. Tematem tych \u0107wicze\u0144 duchowych powinny by\u0107 zagadnienia odnosz\u0105ce si\u0119 ju\u017c do samego ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Mo\u017cna zorganizowa\u0107 swego rodzaju panele dyskusyjne, gdzie narzeczeni mogliby wsp\u00f3lnie porozmawia\u0107, zadaj\u0105c pytania. Wszystko to ma by\u0107 prowadzone pod kierunkiem kap\u0142ana lub wiernego \u015bwieckiego odpowiednio do tego przygotowanego.<\/p>\n Adhortacja Apostolska ,,Familiaris consortio\u201d pap. Jana Paw\u0142a II stwierdza, i\u017c bezpo\u015brednie przygotowanie odgrywa niebagateln\u0105 i znacz\u0105c\u0105 rol\u0119. Jednak\u017ce jego brak nie powinien stanowi\u0107 przeszkody w zawarciu ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Ko\u015bci\u00f3\u0142, bior\u0105c pod uwag\u0119 niekt\u00f3re wypadki, daje tak\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107. Niekiedy bywaj\u0105 okoliczno\u015bci, kiedy to do sakramentu przyst\u0119puj\u0105 osoby, ,,kt\u00f3rych usposobienie nie jest doskona\u0142e\u201d[13]<\/sup><\/a>. Niestety bywa r\u00f3wnie\u017c i tak, \u017ce sam sakrament ma\u0142\u017ce\u0144stwa jest zawierany niejako ze zwyczaju. Chodzi przede wszystkim o ceremoni\u0119 ko\u015bcieln\u0105. Ze swej natury ma\u0142\u017ce\u0144stwo ma charakter spo\u0142eczny i kulturowy. Bior\u0105 w nim udzia\u0142 nie tylko sami ma\u0142\u017conkowie, lecz tak\u017ce ich rodziny, znajomi czy przyjaciele. Narzuca si\u0119 stwierdzenie, i\u017c opr\u00f3cz powod\u00f3w indywidualnych, istniej\u0105 tak\u017ce powody spo\u0142eczne zawierania sakramentalnego ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Z drugiej strony nie powinno si\u0119 odmawia\u0107 dopuszczenia do zawarcia sakramentu ma\u0142\u017ce\u0144stwa tym, kt\u00f3rzy by\u0107 mo\u017ce maj\u0105 na uwadze przede wszystkim spo\u0142eczny jego charakter. Ju\u017c samo w\u0142\u0105czenie we wsp\u00f3lnot\u0119 Ko\u015bcio\u0142a niech b\u0119dzie powodem do tego, by m\u00f3c stwierdzi\u0107, \u017ce ma\u0142\u017conkowie pragn\u0105 tego, czego \u017cyczy sobie Ko\u015bci\u00f3\u0142.<\/p>\n Przygotowanie bezpo\u015brednie tworzy okazj\u0119 do tego, by przyszli ma\u0142\u017conkowie zaanga\u017cowali si\u0119 w \u017cycie parafialne oraz w r\u00f3\u017cnego rodzaju formy duszpasterstwa rodzin. Dlatego te\u017c duszpasterze w ramach przygotowania powinni odpowiednio pouczy\u0107 narzeczonych o takiej mo\u017cliwo\u015bci i przedstawi\u0107 im r\u00f3\u017cne stowarzyszenia parafialne. Maj\u0105 oni przez to zrozumie\u0107, jak\u0105 rol\u0119 wierni \u015bwieccy odgrywaj\u0105 w Ko\u015bciele. Pomo\u017ce im to zapewne w pog\u0142\u0119bianiu wiary, zasi\u0119gni\u0119ciu wiedzy teologicznej tak, aby \u017cy\u0107 zgodnie z nauk\u0105 Chrystusa oraz wychowa\u0107 w mi\u0142o\u015bci swoje potomstwo. Po za tym ma\u0142\u017conkowie powinni mie\u0107 na uwadze te cnoty, kt\u00f3rymi charakteryzowa\u0142a si\u0119 \u015awi\u0119ta Rodzina, kt\u00f3ra jest wzorem dla ka\u017cdego ogniska domowego. Duszpasterz powinien podkre\u015bli\u0107 pastoralny charakter przygotowania maj\u0105c na uwadze cz\u0119stsze przyst\u0119powanie do sakrament\u00f3w \u015bwi\u0119tych, szczeg\u00f3lnie przed \u015blubem (chodzi tutaj o sakrament pokuty i pojednania oraz Komunii \u015aw.) [14]<\/sup><\/a>.<\/p>\n Jak sami widzimy przygotowanie do sakramentu ma\u0142\u017ce\u0144stwa jest swego rodzaju przygotowaniem do \u017cycia w rodzinie. Istotne elementy \u017cycia rodzinnego s\u0105 poruszane na r\u00f3\u017cnych katechezach czy homiliach m\u00f3wi\u0105cych o ma\u0142\u017ce\u0144stwie. M\u00f3dlmy si\u0119 zatem ca\u0142y czas o \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 naszych ma\u0142\u017ce\u0144stw, o \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 naszych rodzin.<\/p>\n <\/p>\n [1]<\/span><\/a> Familiaris Consortio<\/em>, nr 13.<\/p>\n [2]<\/span><\/a> Konferencja Episkopatu Polski, Instrukcja Konferencji Episkopatu Polski o przygotowaniu do zawarcia ma\u0142\u017ce\u0144stwa w Ko\u015bciele Katolickim<\/em>, nr 1-3, AKEP 1 (1998), s. 85.<\/p>\n [3]<\/span><\/a> Familiaris Consortio<\/em>, nr 1.<\/p>\n [4]<\/span><\/a> K. Dullak, Przygotowanie do sakramentu ma\u0142\u017ce\u0144stwa w uj\u0119ciu pokodeksowego ustawodawstwa synodalnego w Polsce do 2001 roku, <\/em>PK 47 (2004), nr 1-2, s. 62.<\/p>\n [5]<\/span><\/a> Por. Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1063.<\/p>\n [6]<\/span><\/a> Familiaris Consortio<\/em>, nr 66.<\/p>\n [7]<\/span><\/a> Reconciliatio in Penitentiae, nr 16: ,,spo\u0142eczny jest ka\u017cdy grzech przeciwko prawom osoby ludzkiej, poczynaj\u0105c od prawa do \u017cycia, nie wy\u0142\u0105czaj\u0105c prawa nienarodzonych, czy przeciwko nietykalno\u015bci fizycznej, ka\u017cdy grzech przeciwko wolno\u015bci drugiego, zw\u0142aszcza przeciwko najwy\u017cszej wolno\u015bci, jak\u0105 jest wolno\u015b\u0107 wyznawania wiary w Boga i wielbienia Go; ka\u017cdy grzech przeciwko godno\u015bci i czci bli\u017aniego [\u2026]\u201d.<\/p>\n [8]<\/span><\/a> Konferencja Episkopatu Polski, Instrukcja Konferencji Episkopatu Polski o przygotowaniu do zawarcia ma\u0142\u017ce\u0144stwa w Ko\u015bciele Katolickim<\/em>, nr 8, AKEP 1 (1998), s. 87.<\/p>\n [9]<\/span><\/a> Por. Lumen Gentium, <\/em>nr 49.<\/p>\n [10]<\/span><\/a> Papieska Rada ds. Rodziny, Przygotowanie do sakramentu ma\u0142\u017ce\u0144stwa<\/em>, nr 32.<\/p>\n [11]<\/span><\/a> K. Dullak, Przygotowanie do sakramentu ma\u0142\u017ce\u0144stwa w uj\u0119ciu pokodeksowego ustawodawstwa synodalnego w Polsce do 2001 roku, <\/em>PK 47 (2004), nr 1-2, s. 66.<\/p>\n [12]<\/span><\/a> Familiaris Consortio<\/em>, nr 66.<\/p>\n\n
\n
\n