Ks. Mateusz Tarczy\u0144ski<\/p>\n
Rodzina jako Ko\u015bci\u00f3\u0142 domowy<\/strong><\/p>\n Swoj\u0105 refleksj\u0119 o relacji pomi\u0119dzy rodzin\u0105 a Ko\u015bcio\u0142em pragn\u0119 rozpocz\u0105\u0107 od om\u00f3wienia metafory domu. Dom jest metafor\u0105 nie tylko przestrzenn\u0105, ale tak\u017ce czasow\u0105: nie tylko m\u00f3wi o przestrzeni intymno\u015bci, ale nawi\u0105zuje tak\u017ce do pochodzenia cz\u0142owieka, a jeszcze bardziej odnosi si\u0119 do wyprawienia na przygod\u0119 \u017cycia \u2013 w \u015bcis\u0142ym tego s\u0142owa znaczeniu lub w szerokim sensie, w kt\u00f3rym ka\u017cdy m\u0119\u017cczyzna i kobieta wyrusza w poszukiwaniu w\u0142asnego przeznaczenia \u2013 kiedy to cz\u0142owiek tworzy nowy dom i now\u0105 rodzin\u0119. Poprzez metafor\u0119 domu chcia\u0142bym wyja\u015bni\u0107, dlaczego rodzin\u0119 nazywa si\u0119 cz\u0119sto \u201edomowym Ko\u015bcio\u0142em\u201d, wsp\u00f3lnot\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 nazywa si\u0119 natomiast \u201erodzin\u0105 Bo\u017c\u0105\u201d. Pierwsze okre\u015blenie by\u0142o cz\u0119sto krytykowane, poniewa\u017c zdaje si\u0119 odbiera\u0107 rodzinie jej ziemski charakter, oparty na ciele i krwi, a tak\u017ce z obawy o to, \u017ce poj\u0119cie rodziny zostanie zbytnio zsakralizowane. Druga formu\u0142a nazywaj\u0105ca Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u201erodzin\u0105 Bo\u017c\u0105\u201d, by\u0142a podstaw\u0105, na kt\u00f3rej zbudowano wiele program\u00f3w duszpasterskich, kt\u00f3re mia\u0142y wyrwa\u0107 poj\u0119cie Ko\u015bcio\u0142a ze zbytnio indywidualistycznej koncepcji i skierowa\u0107 uwag\u0119 na Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u200b\u200blokalny jako rzeczywisto\u015b\u0107 blisk\u0105 ka\u017cdemu chrze\u015bcijaninowi. Wychodz\u0105c od tej koncepcji rozumienia Ko\u015bcio\u0142a, parafia zosta\u0142a przedstawiona jako \u201erodzina rodzin\u201d.<\/p>\n W mojej rozprawie chcia\u0142bym ukaza\u0107 poprzez antropologiczn\u0105 refleksj\u0119 nad \u201edomem\u201d, w jaki spos\u00f3b rodzina jest przestrzeni\u0105 \u201edomowego\u201d do\u015bwiadczenia Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3re umo\u017cliwia spo\u0142eczno\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej na coraz bardziej \u201erodzinne\u201d do\u015bwiadczenie Ko\u015bcio\u0142a. Cho\u0107 nie jest to por\u00f3wnanie doskona\u0142e, jednak\u017ce mo\u017cemy powiedzie\u0107, \u017ce rodzina jest Ko\u015bcio\u0142em w domu, podczas gdy Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest wsp\u00f3lnot\u0105 rodzin. Ma to sens, ale nale\u017cy tak\u017ce podkre\u015bli\u0107 decyduj\u0105c\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119, kt\u00f3ra m\u00f3wi o oryginalno\u015bci wiary chrze\u015bcija\u0144skiej. Ko\u015bci\u00f3\u0142 jako wsp\u00f3lnota rodzin nie mo\u017ce prowadzi\u0107 do \u201eurodzinnienia\u201d jedno\u015bci eklezjalnej, jak gdyby opiera\u0142a si\u0119 ona na ciele i krwi (jak to jest w przypadku jedno\u015bci w rodzinie): wi\u0119zi komunii wewn\u0105trzko\u015bcielnej wykraczaj\u0105 poza wi\u0119zi rodzinne, wzmacniaj\u0105c je, ale tak\u017ce przewy\u017cszaj\u0105c je i przemieniaj\u0105c. Podobnie rodzina jako \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 domowy\u201d nie mo\u017ce prowadzi\u0107 do \u201eudomowienia\u201d wiary, ale raczej do tego, by znalaz\u0142a ona dom w mi\u0119dzyludzkich relacjach: mi\u0119dzy m\u0119\u017cem i \u017con\u0105 oraz mi\u0119dzy rodzicami a dzie\u0107mi. \u201eUdomowienie\u201d wiary i \u201eurodzinnienie\u201d Ko\u015bcio\u0142a to dwie skrajno\u015bci, kt\u00f3rych nale\u017cy unika\u0107. Sama metafora \u201edomu\u201d pozwala nam otworzy\u0107 rodzin\u0119 na Ko\u015bci\u00f3\u0142 i zakorzeni\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142 w rodzinach, odkry\u0107, \u017ce zar\u00f3wno rodzina, jak i Ko\u015bci\u00f3\u0142, istniej\u0105 na r\u00f3\u017cne sposoby, wskazuj\u0105c na prawdziwy sens \u017cycia, kt\u00f3rym jest \u017cycie dla Pana.<\/p>\n Z tego powodu j\u0119zyk Ko\u015bcio\u0142a nie boi si\u0119 u\u017cywa\u0107 wyra\u017ce\u0144 \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 domowy\u201d, aby wskaza\u0107 rodzin\u0119, i \u201erodzina Bo\u017ca\u201d, aby uj\u0105\u0107 istot\u0119 ko\u015bcielnej komunii. Tego sposobu m\u00f3wienia o rodzinie i Ko\u015bciele nie powinni\u015bmy odrzuca\u0107 tak, jak gdyby by\u0142 kiepsk\u0105 alegori\u0105. Warto jednak zaproponowa\u0107 pewne regu\u0142y u\u017cywania tych okre\u015ble\u0144, aby nie by\u0142y u\u017cywane w spos\u00f3b banalny, lecz \u017ceby przede wszystkim podkre\u015bla\u0142y, i\u017c \u017cycie rodzinne jest szko\u0142\u0105 komunii, a Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest domem, w kt\u00f3rym cz\u0142owiek mo\u017ce odkry\u0107 swoje powo\u0142anie do \u017cycia w pe\u0142ni.<\/p>\n Przyjrzenie si\u0119 symbolice domu pozwala prze\u015bledzi\u0107 \u015bcie\u017ck\u0119, kt\u00f3ra przechodzi od rozumienia rodziny jako miejsca podstawowych uczu\u0107 do Ko\u015bcio\u0142a jako przestrzeni komunii. Symbolik\u0119 domu zrozumie\u0107 mo\u017cna, zaczynaj\u0105c najpierw od przyjrzenia si\u0119 topologii i semantyce domu. Topologia domu przedstawia wszystkie sposoby, w jakie cz\u0142owiek, w swojej ci\u0105g\u0142o\u015bci i nieci\u0105g\u0142o\u015bci stosunku do zwierz\u0105t, zamieszkiwa\u0142 \u201ezbieraj\u0105c\u201d \u015bwiat w swoim domu: co\u015b zaczerpn\u0105\u0142 z domu-muszli, co\u015b z gniazda, co\u015b jeszcze z jaskini, zamieszkiwa\u0142 w chacie czy te\u017c w stodole, w domu okr\u0105g\u0142ym lub prostok\u0105tnym, w willi, w zamku, w pa\u0142acu, w osiedlowym bloku b\u0105d\u017a w wie\u017cowcu. Semantyka domu definiuje wszystkie funkcje i znaczenia s\u0142owa \u201emieszka\u0107\u201d, pocz\u0105wszy od gromadzenia \u015bwiata w swoim w\u0142asnym k\u0105cie (dom jest jakby naszym zak\u0105tkiem \u015bwiata, naszym pierwszym wszech\u015bwiatem), po otwarte drzwi do \u015bwiata, a\u017c po rozumienie domu jako powi\u0119kszonego cia\u0142a. Poczynaj\u0105c od tych dw\u00f3ch pierwszych poziom\u00f3w dyskursu o domu, przechodzimy do poziomu trzeciego, kt\u00f3ry mo\u017cna nazwa\u0107 symbolik\u0105 domu, gdzie wraz z r\u00f3\u017cnymi obrazami domu przechodzimy do analizy duszy ludzkiej zar\u00f3wno w jej uj\u0119ciu wewn\u0119trznym, jak i w jej wymiarze relacyjnym. W tym sensie obrazy domu, jakie nosimy w sobie, m\u00f3wi\u0105 nam o naszej pod\u015bwiadomo\u015bci, o naszej pami\u0119ci, o naszej wyobra\u017ani, o tym, o czym woleliby\u015bmy zapomnie\u0107. Mo\u017cna zauwa\u017cy\u0107, \u017ce te wyobra\u017cenia domu ujawniaj\u0105 nam, i\u017c nasza dusza jest domem. Odpowiadaj\u0105c na pytanie, czym jest dla mnie dom, mo\u017cemy si\u0119 rozwija\u0107 i nauczy\u0107 si\u0119 budowa\u0107 w\u0142a\u015bciwe relacje z sob\u0105 i z innymi, uczymy si\u0119 m\u00f3wi\u0107 o sobie i decydowa\u0107 o swoim \u017cyciu.<\/p>\n <\/p>\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 jako Bo\u017ca rodzina<\/strong><\/p>\n W pierwszej cz\u0119\u015bci rozprawy zastanawiali\u015bmy si\u0119 nad okre\u015bleniem rodziny jako \u201eKo\u015bcio\u0142a domowego\u201d. Pomog\u0142a nam w tym metafora domu. Teraz chcia\u0142bym zaproponowa\u0107 odwrotn\u0105 drog\u0119: zobaczy\u0107, jak dzi\u0119ki rodzinie rozumianej jako \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 domowy\u201d sam Ko\u015bci\u00f3\u0142 mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 prawdziw\u0105 \u201erodzin\u0105 Bo\u017c\u0105\u201d, czyli domem rodzin i domem dla rodzin. Mo\u017ce to by\u0107 bardzo przydatne dla duszpasterzy czy te\u017c innych odpowiedzialnych w Ko\u015bciele za pos\u0142ugiwanie na rzecz rodzin, poniewa\u017c temat Ko\u015bcio\u0142a jako \u201erodziny Bo\u017cej\u201d sta\u0142 si\u0119 wa\u017cn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 projekt\u00f3w duszpasterskich na wszystkich szeroko\u015bciach geograficznych \u015bwiata.<\/p>\n Cz\u0119sto koncepcja Ko\u015bcio\u0142a jako \u201erodziny Bo\u017cej\u201d okazuje si\u0119 by\u0107 bardzo przydatna, aby zmieni\u0107 pogl\u0105d ludzi na Ko\u015bci\u00f3\u0142 rozumiany w spos\u00f3b zbyt klerykalny i wyrwa\u0107 go z w\u0105skiej opozycji duchowie\u0144stwo-\u015bwieccy, a tym samym przezwyci\u0119\u017cy\u0107 r\u00f3wnie\u017c duszpastersk\u0105 wizj\u0119 Ko\u015bcio\u0142a \u201eludowego\u201d (masowego i zinstytucjonalizowanego) na rzecz nie tyle Ko\u015bcio\u0142a elit, ile wsp\u00f3lnoty braterskich relacji. Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest rodzin\u0105 dzieci Bo\u017cych w Chrystusie, ich Boskim Bracie \u2013 jest wsp\u00f3lnot\u0105 rodzinn\u0105 z ich Ojcem w niebie i bratersk\u0105 wsp\u00f3lnot\u0105 w\u015br\u00f3d nich. Dzi\u0119ki mocy Ducha \u015awi\u0119tego Ko\u015bci\u00f3\u0142 uczestniczy w \u017cyciu trynitarnym, dzi\u0119ki czemu jego jedno\u015b\u0107 promieniuje jako prawdziwy znak. Z tego powodu Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest nazywany tak\u017ce \u201esakramentem\u201d, dzi\u0119ki kt\u00f3remu rodzina ludzka mo\u017ce ewoluowa\u0107 w stron\u0119 rodziny Bo\u017cej w \u015bwiecie i w historii \u2013 a\u017c do ostatecznego wype\u0142nienia.<\/p>\n Jak \u0142atwo zauwa\u017cy\u0107, powy\u017csza teza t\u0142umaczy ca\u0142\u0105 eklezjologi\u0119 w ramach poj\u0119cia Ko\u015bcio\u0142a jako \u201erodziny Bo\u017cej\u201d. Prawdopodobnie, jak w przypadku poj\u0119cia Ko\u015bcio\u0142a jako ludu Bo\u017cego, trzeba by precyzyjnie okre\u015bli\u0107, co oznacza u\u017cycie okre\u015blenia \u201eBo\u017ca\/y\u201d jako specyfikacji i przynale\u017cno\u015bci. Wszystko po to, by unikn\u0105\u0107 popadni\u0119cia w \u201eurodzinnion\u0105\u201d eklezjologi\u0119, bez wskazywania \u201echrze\u015bcija\u0144skiej\u201d r\u00f3\u017cnicy Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry nie mo\u017ce by\u0107 rozumiany jako zwyk\u0142a sum\u0105 rodzin do niego nale\u017c\u0105cych.<\/p>\n Jednak dla cel\u00f3w niniejszej rozprawy wystarczy, jak ju\u017c napisa\u0142em wy\u017cej, wyci\u0105gn\u0105\u0107 fundamentalne sformu\u0142owania z poj\u0119cia Ko\u015bcio\u0142a jako \u201erodziny Bo\u017cej\u201d i, odpowiednio, z parafii jako \u201erodziny rodzin\u201d, aby sprawi\u0107, by czytelnik rozwin\u0105\u0142 w sobie jak\u0105\u015b now\u0105 mo\u017cliw\u0105 duszpastersk\u0105 lini\u0119 dzia\u0142ania, pog\u0142\u0119biaj\u0105c w sobie obraz tego, czym jest Ko\u015bci\u00f3\u0142. Przypominaj\u0105c pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 niniejszej rozprawy, w kt\u00f3rej pog\u0142\u0119biali\u015bmy zagadnienie rodziny rozumiane jako \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 domowy\u201d, korzystaj\u0105c przy tym z symboliki domu w og\u00f3lno\u015bci, my\u015bl\u0119, \u017ce mo\u017cna nakre\u015bli\u0107 cztery punkty, w kt\u00f3rych uj\u0105\u0107 mo\u017cna wizj\u0119 Ko\u015bcio\u0142a jako \u201erodziny Bo\u017cej\u201d. Rodzina jako \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 domowy\u201d jest miejscem, w kt\u00f3rym przekazuje si\u0119 fundamentalne zaufanie do \u017cycia jako daru (1) oraz osobist\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 za \u017cycie jako powo\u0142anie (2). Zarazem jest to miejsce, w kt\u00f3rym para ma\u0142\u017conk\u00f3w buduje sw\u00f3j projekt wsp\u00f3lnego \u017cycia, a zatem staje si\u0119 zdolna do istnienia (3), staj\u0105c si\u0119 dla dzieci pierwszym \u015brodowiskiem przekazu kulturowego i duchowego (4). Te cztery aspekty s\u0105 tak\u017ce, by tak rzec, alfabetem i gramatyk\u0105 antropologiczn\u0105 do\u015bwiadczenia ko\u015bcielnego jako \u201erodziny Bo\u017cej\u201d. Jak wiadomo, mowa lub narracja nie wynikaj\u0105 bezpo\u015brednio z samego faktu istnienia alfabetu lub gramatyki. Jednak\u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie mo\u017ce nie przyj\u0105\u0107 tego, co wynika z do\u015bwiadczenia rodzinnego, aby opowiedzie\u0107 \u017cywe do\u015bwiadczenie wiary w wierz\u0105cej wsp\u00f3lnocie.<\/p>\n Ewangelizacyjny wymiar rodziny<\/strong><\/p>\n W g\u0142\u0119bokiej teologicznej wizji Jana Paw\u0142a II rodzina znajduje swoje \u017ar\u00f3d\u0142o i wz\u00f3r w Boskiej Tr\u00f3jcy, tak jak Ko\u015bci\u00f3\u0142. \u201eB\u00f3g Ojciec, B\u00f3g Syn, B\u00f3g Duch \u015awi\u0119ty. Jeden B\u00f3g, trzy Osoby: niezg\u0142\u0119biona tajemnica. W tej tajemnicy ma swoje \u017ar\u00f3d\u0142o Ko\u015bci\u00f3\u0142 i ma swoje \u017ar\u00f3d\u0142o rodzina, Ko\u015bci\u00f3\u0142 domowy\u201d (Przem\u00f3wienie na I \u015awiatowym Spotkaniu Rodzin, Rzym, 08.10.1994, nr 1). \u201eBoskie \u201eMy\u201d jest przedwiecznym prawzorem dla ludzkiego \u201emy\u201d \u2014 tego przede wszystkim, jakie maj\u0105 stanowi\u0107 m\u0119\u017cczyzna i kobieta, stworzeni na obraz i podobie\u0144stwo Boga samego\u201d (Gratissimam sane<\/em>, 02.02.1994, nr 6). \u201eW Tr\u00f3jcy mo\u017cna ujrze\u0107 oryginalny model rodziny ludzkiej. Jak napisa\u0142em w Li\u015bcie do Rodzin, Boskie \u201eMy\u201d jest przedwiecznym prawzorem dla ludzkiego \u201emy\u201d, jakie maj\u0105 stanowi\u0107 m\u0119\u017cczyzna i kobieta, kt\u00f3rzy wzajemnie si\u0119 sobie oddaj\u0105 w nierozerwalnej komunii otwartej na \u017cycie\u201d (Anio\u0142 Pa\u0144ski, Rzym, 29.05.1994, nr 2). \u201eTen Bo\u017cy obraz urzeczywistnia si\u0119 nie tylko w pojedynczym cz\u0142owieku, ale tak\u017ce w owej szczeg\u00f3lnej komunii os\u00f3b utworzonej przez m\u0119\u017cczyzn\u0119 i kobiet\u0119, kt\u00f3rzy tak \u015bci\u015ble jednocz\u0105 si\u0119 w mi\u0142o\u015bci, \u017ce staj\u0105 si\u0119 jednym cia\u0142em<\/em> (Rdz 2,24). Napisane jest bowiem: na obraz Bo\u017cy go stworzy\u0142: stworzy\u0142 m\u0119\u017cczyzn\u0119 i niewiast\u0119<\/em> (Rdz 1,27)\u201d (Or\u0119dzie na XXVII \u015awiatowy Dzie\u0144 Pokoju 1994, nr 1).<\/p>\n Ka\u017cda wsp\u00f3lnota os\u00f3b oparta na mi\u0142o\u015bci jest w jaki\u015b spos\u00f3b odbiciem Bo\u017cej Mi\u0142o\u015bci, jednej i zarazem tr\u00f3jjednej. Jednak rodzina jest nim w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny. M\u0119\u017cczyzna i kobieta posiadaj\u0105 autentyczne cz\u0142owiecze\u0144stwo i r\u00f3wn\u0105 godno\u015b\u0107. Jednocze\u015bnie r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy obiema p\u0142ciami charakteryzuje ka\u017cd\u0105 z nich bardzo g\u0142\u0119boko w ca\u0142ej ich istocie, w ciele i w duszy, zwracaj\u0105c je ku sobie i wprowadzaj\u0105c w interakcj\u0119, wsp\u00f3\u0142prac\u0119 i wzajemne ofiarowanie si\u0119 sobie w darze. Ka\u017cde z nich jest wezwane do po\u015bwi\u0119cenia si\u0119 dla dobra drugiego, nie poprzez wykonanie jakiej\u015b czynno\u015bci lub obdarzenie czym\u015b, ale po\u015bwi\u0119caj\u0105c w\u0142asn\u0105 osob\u0119 i w\u0142asne \u017cycie. W ten spos\u00f3b urzeczywistnia si\u0119 komunia os\u00f3b, wi\u0119ksze \u201emy\u201d, oparta na ca\u0142kowitym wzajemnym darze. Fizyczne zjednoczenie cia\u0142 wyra\u017ca ten ca\u0142kowity osobisty wsp\u00f3lny dar, wsp\u00f3lnot\u0119 \u017cycia dw\u00f3ch podmiot\u00f3w, nierozerwalnie duchowych i cielesnych zarazem. Seksualno\u015b\u0107 to pot\u0119\u017cna energia, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna zintegrowa\u0107 z dynamik\u0105 mi\u0142o\u015bci. Chocia\u017c dopuszczalne jest, a nawet konieczne do prze\u017cycia, poszukiwanie w\u0142asnego zysku w innych ludziach, to jednak powa\u017cnym zaburzeniem moralnym jest zredukowanie relacji z innymi wy\u0142\u0105cznie do samego wymiaru utylitarnego. Godno\u015b\u0107 ludzka jest szanowana, o ile osoby same w sobie s\u0105 uwa\u017cane za wielkie dobro i szczerze pragnie si\u0119 dla ich dobra. U szczytu godno\u015bci os\u00f3b jest tylko logika mi\u0142o\u015bci, bezinteresowno\u015bci, daru. Zintegrowana w tej logice seksualno\u015b\u0107 silnie przyczynia si\u0119 do budowania trwa\u0142ych wi\u0119zi mi\u0119dzyludzkich i wyra\u017ca integraln\u0105 komuni\u0119 \u017cycia, w kt\u00f3rej ka\u017cdy z ma\u0142\u017conk\u00f3w, jeden dzi\u0119ki drugiemu, mo\u017ce si\u0119 rozwija\u0107, a przede wszystkim mo\u017ce zosta\u0107 ojcem lub matk\u0105.<\/p>\n Wraz ze stworzeniem m\u0119\u017cczyzny i kobiety i ich intymnej komunii rozbrzmiewa w historii echo tajemniczego, intymnego \u017cycia samego Boga. \u201eKonstytuuje si\u0119 pierwotny sakrament, rozumiany jako znak, kt\u00f3ry skutecznie przekazuje niewidzialn\u0105 tajemnic\u0119 ukryt\u0105 w Bogu od wieczno\u015bci w widzialnym \u015bwiecie. Oto tajemnica Prawdy i Mi\u0142o\u015bci, tajemnica \u017cycia Bo\u017cego, w kt\u00f3rej cz\u0142owiek naprawd\u0119 uczestniczy\u201d (Katecheza \u015arodowa, 20.02.1980, nr 3). Mi\u0142o\u015b\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144ska, o ile jest autentyczna, pomaga zrozumie\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107, jak\u0105 B\u00f3g \u017cyje w sobie samym, i zwi\u0105zek przymierza, kt\u00f3ry ustanawia ze swoim ludem (zob. Familiaris consortio<\/em>, nr 12). Poniewa\u017c jest to prawd\u0105, mi\u0142o\u015b\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144ska jest pi\u0119kna, gdy\u017c pi\u0119kno jest odblaskiem prawdy.<\/p>\n Ostateczne pi\u0119kno zosta\u0142o wprowadzone do poj\u0119cia mi\u0142o\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144skiej przez Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ry wznosi ma\u0142\u017ce\u0144stwo do sakramentu nowego i wiecznego przymierza (FC 19), podkre\u015blaj\u0105c, \u017ce \u201eich wzajemna przynale\u017cno\u015b\u0107 jest rzeczywistym obrazem samego stosunku Chrystusa do Ko\u015bcio\u0142a\u201d (FC 13). On, oblubieniec Ko\u015bcio\u0142a, przekazuje ma\u0142\u017conkom swojego Ducha, swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do Ko\u015bcio\u0142a, mi\u0142o\u015b\u0107 dojrza\u0142\u0105 do najwy\u017cszej ofiary krzy\u017ca (zob. FC 19), aby ich wzajemna mi\u0142o\u015b\u0107 by\u0142a karmiona jego w\u0142asn\u0105 oblubie\u0144cz\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 do Ko\u015bcio\u0142a a\u017c do osi\u0105gni\u0119cia nowej pe\u0142ni, daj\u0105c przedsmak wiecznego ma\u0142\u017ce\u0144stwa mi\u0142o\u015bci i rado\u015bci, gdy B\u00f3g b\u0119dzie \u201ewszystkim we wszystkim\u201d (1 Kor 15,28). W chrze\u015bcija\u0144skiej parze sakrament nowego przymierza osi\u0105ga wype\u0142nienie pierwotnego sakramentu stworzenia, udoskonalaj\u0105c uczestnictwo w \u017cyciu Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej i wzmacniaj\u0105c w zadaniu bycia znakiem Mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n Dla Jana Paw\u0142a II \u201erodzina ma\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 (lub Ko\u015bci\u00f3\u0142 domowy)\u201d nie jest sposobem m\u00f3wienia, metafor\u0105, sugerowaniem niejasnego podobie\u0144stwa. Wr\u0119cz przeciwnie, jest to specyficzna i prawdziwa realizacja tajemnicy Ko\u015bcio\u0142a w praktyce, w codzienno\u015bci. \u201e(Ma\u0142\u017conkowie) nie tylko otrzymuj\u0105<\/em> mi\u0142o\u015b\u0107 Chrystusa, staj\u0105c si\u0119 wsp\u00f3lnot\u0105 zbawion\u0105<\/em>, ale s\u0105 r\u00f3wnie\u017c powo\u0142ani do przekazywania<\/em> braciom tej samej mi\u0142o\u015bci Chrystusa, staj\u0105c si\u0119 w ten spos\u00f3b wsp\u00f3lnot\u0105 zbawiaj\u0105c\u0105<\/em>\u201d (FC 49). Rodzina jest wi\u0119c wsp\u00f3lnot\u0105 zbawion\u0105 i zbawiaj\u0105c\u0105 tak jak Ko\u015bci\u00f3\u0142. Jest szczeg\u00f3lnym sakramentem komunii z Bogiem i mi\u0119dzy lud\u017ami w ramach og\u00f3lnego sakramentu, jakim jest Ko\u015bci\u00f3\u0142. Jest wsp\u00f3lnot\u0105 \u017cycia i mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra ewangelizuje tym, czym jest, a nie tym, co robi, tak jak Ko\u015bci\u00f3\u0142. \u201eRodzina chrze\u015bcija\u0144ska jest powo\u0142ana do brania \u017cywego i odpowiedzialnego udzia\u0142u w pos\u0142annictwie Ko\u015bcio\u0142a w spos\u00f3b sobie w\u0142a\u015bciwy i odr\u0119bny, czyli oddaj\u0105c siebie sam\u0105 na s\u0142u\u017cb\u0119 Ko\u015bcio\u0142owi i spo\u0142ecze\u0144stwu w tym, czym jest i co czyni, jako g\u0142\u0119boka wsp\u00f3lnota \u017cycia i mi\u0142o\u015bci<\/em>\u201d (FC 50). \u201eRodzina dlatego otrzymuje misj\u0119 strze\u017cenia, objawiania i przekazywania mi\u0142o\u015bci<\/em>, b\u0119d\u0105cej \u017cywym odbiciem i rzeczywistym udzielaniem si\u0119 mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej ludzko\u015bci oraz mi\u0142o\u015bci Chrystusa Pana Ko\u015bcio\u0142owi, Jego oblubienicy. Ka\u017cde poszczeg\u00f3lne zadanie rodziny jest wyrazem i konkretnym wype\u0142nieniem tego podstawowego pos\u0142annictwa\u201d (FC 17). Bycie w Chrystusie \u201ewsp\u00f3lnot\u0105 \u017cycia i mi\u0142o\u015bci\u201d ma odbicie w r\u00f3\u017cnych aspektach misji rodziny, jakimi s\u0105: wzajemna pomoc mi\u0119dzy lud\u017ami, hojna i odpowiedzialna prokreacja, edukacja dzieci, wk\u0142ad w sp\u00f3jno\u015b\u0107 i rozw\u00f3j spo\u0142ecze\u0144stwa, zaanga\u017cowanie obywatelskie, zaanga\u017cowanie w apostolat i udzia\u0142 w dzia\u0142alno\u015bci ko\u015bcielnej czy pos\u0142uga charytatywna. W tej perspektywie rozumiemy, jak okre\u015blenie rodziny jako \u201ema\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a misyjnego\u201d, kt\u00f3rego Jan Pawe\u0142 II odwa\u017cy\u0142 si\u0119 u\u017cy\u0107 wobec rodziny chrze\u015bcija\u0144skiej podczas modlitwy Anio\u0142 Pa\u0144ski 4 grudnia 1994 roku, jest pe\u0142ne znaczenia.<\/p>\n Podstawow\u0105 spraw\u0105, aby g\u0142osi\u0107 owocnie Ewangeli\u0119 rodziny, jest zrozumienie, \u017ce rodzina ma okre\u015blon\u0105 misj\u0119. Osoba plus osoba nie tworz\u0105 jeszcze rodziny, tworz\u0105 je dwie osoby razem \u2013 rozumiane jako komunia os\u00f3b. Rodzina chrze\u015bcija\u0144ska czerpie swoj\u0105 specyficzn\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 nie tylko z tego, \u017ce sk\u0142ada si\u0119 z ochrzczonych. Jest to oczywiste dla wszystkich: oznacza to, \u017ce cz\u0142onkowie rodziny s\u0105 w\u0142\u0105czeni w jedyn\u0105 podstawow\u0105 tajemnic\u0119 \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego. Rodzina czerpie swoj\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 z przyjmowania jako dar od Boga, poprzez szczeg\u00f3lny sakrament, jakim jest ma\u0142\u017ce\u0144stwo, specyficznej swojej to\u017csamo\u015bci, kt\u00f3ra stanowi zarazem specyficzn\u0105 misj\u0119 rodziny.<\/p>\n Aby zrozumie\u0107, \u017ce ta misja jest specyficzna i wyj\u0105tkowa, musimy najpierw u\u015bwiadomi\u0107 sobie i cz\u0119sto to podkre\u015bla\u0107, \u017ce ma\u0142\u017ce\u0144stwo jest sakramentem. Sakrament nie oznacza magicznego aktu, kt\u00f3ry daje prawo do \u017cycia seksualnego zgodnie z prawem, czyli po \u015blubie, poniewa\u017c przedtem by\u0142o to nielegalne i grzeszne. Niestety, wielu ludzi w ten w\u0142a\u015bnie spos\u00f3b patrzy na ma\u0142\u017ce\u0144stwo. Natomiast ma\u0142\u017ce\u0144stwo jako sakrament daje ma\u0142\u017conkom i za\u0142o\u017conej przez nich rodzinie szczeg\u00f3ln\u0105 \u0142ask\u0119 do wyra\u017cania tajemnicy wewn\u0119trznego \u017cycia samego Boga.<\/p>\n Sakrament ma\u0142\u017ce\u0144stwa jest zatem znakiem, ale co oznacza i na co wskazuje? \u015awiadczy o mi\u0142o\u015bci mi\u0119dzy Chrystusem a Ko\u015bcio\u0142em (zob. Ef 5,31-32). Chrystus kocha Ko\u015bci\u00f3\u0142, rodzi go w Eucharystii, jednoczy go i \u0142\u0105czy go ze sob\u0105 w Eucharystii, daje mu uczestnictwo w swoich darach. W szczeg\u00f3lno\u015bci jego w\u0142asne \u017cycie, jego w\u0142asna mi\u0142o\u015b\u0107, jego w\u0142asny oddech, jego w\u0142asna to\u017csamo\u015b\u0107, kt\u00f3ra jest Duchem \u015awi\u0119tym, anga\u017cuje Ko\u015bci\u00f3\u0142 w celu \u017cycia Chrystusa, jakim jest zjednoczenie wszystkiego w sobie \u2013 nieba i ziemi. Aby wszystko by\u0142o zjednoczone w Chrystusie jako G\u0142owie, pisze \u015bw. Pawe\u0142 do Efezjan (zob. Ef 1,10), aby zosta\u0142o zebrane i przywr\u00f3cone do komunii z Chrystusem.<\/p>\n W ten spos\u00f3b sakrament ma\u0142\u017ce\u0144stwa jest ludzk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3ra wyra\u017ca, uosabia, zachowuje, wzmacnia i g\u0142osi \u015bwiatu, czym jest Bo\u017ca Mi\u0142o\u015b\u0107. Nie jest ona jakim\u015b wymys\u0142em czy \u017cartem, lecz jest \u017ar\u00f3d\u0142em ludzkiego \u017cycia. Jest tak\u017ce \u017ar\u00f3d\u0142em ludzkiego \u017cycia z Bogiem. Jest \u017ar\u00f3d\u0142em, sposobem i tre\u015bci\u0105 tego \u017cycia. Mi\u0142o\u015b\u0107 jest stylem relacji mi\u0119dzy Bogiem a lud\u017ami i lud\u017ami mi\u0119dzy sob\u0105. Jest \u017cyciodajn\u0105 si\u0142\u0105 dla \u017cycia. Gdzie powinni\u015bmy szuka\u0107, je\u015bli chcemy zrozumie\u0107, czym jest prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107? Tam, gdzie mi\u0142o\u015b\u0107 naprawd\u0119 istnieje, czyli przede wszystkim w podstawowym, fundamentalnym stanie, stworzonym i b\u0142ogos\u0142awionym przez Boga, kt\u00f3ry jest sakramentalnym, mi\u0119dzyosobowym zwi\u0105zkiem m\u0119\u017cczyzny i kobiety. Dlatego ka\u017cda mi\u0142o\u015b\u0107 oblubie\u0144cza jest tabernakulum, w kt\u00f3rym mieszka Mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017ca.<\/p>\n Zatem dzisiaj pierwsz\u0105 misj\u0105 rodziny chrze\u015bcija\u0144skiej jest wzbudzanie i kultywowanie to\u017csamo\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144skiej i rodzinnej w \u015bwiadomo\u015bci par narzeczonych przygotowuj\u0105cych si\u0119 do przyj\u0119cia sakramentu oraz w \u015bwiadomo\u015bci innych rodzin. Przede wszystkim jako chrze\u015bcijanie musimy g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119 rodziny samej rodzinie. Og\u0142aszajmy chrze\u015bcija\u0144skim ma\u0142\u017conkom: jeste\u015bcie chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 par\u0105, jeste\u015bcie sakramentem, jeste\u015bcie Bosk\u0105 Obecno\u015bci\u0105 na ziemi, jeste\u015bcie tabernakulum dla Boga!<\/p>\n Jan Pawe\u0142 II, Katecheza \u015arodowa, 20.02.1980.<\/p>\n Jan Pawe\u0142 II, Adhortacja apostolska o zadaniach rodziny chrze\u015bcija\u0144skiej w \u015bwiecie wsp\u00f3\u0142czesnym Familiaris consortio<\/em>, 22.11.1981.<\/p>\n Jan Pawe\u0142 II, Or\u0119dzie na XXVII \u015awiatowy Dzie\u0144 Pokoju, 01.01.1994.<\/p>\n Jan Pawe\u0142 II, List do rodzin Gratissimam sane<\/em> z okazji Roku Rodziny, 02.02.1994.<\/p>\n Jan Pawe\u0142 II, Modlitwa Anio\u0142 Pa\u0144ski<\/em>, 29.05.1994.<\/p>\n Jan Pawe\u0142 II, Przem\u00f3wienie na I \u015awiatowym Spotkaniu Rodzin, 08.10.1994.<\/p>\n Brambilla, F. G., Dalla \u201cChiesa domestica\u201d alla \u201cChiesa famiglia di Dio\u201d: luogo degli affetti e spazio di comunione<\/em>, (http:\/\/www.diocesipozzuoli.org\/uploads\/shared\/documenti\/brambilla_chiesadomestica.pdf<\/a>)<\/span>.<\/p>\n\u0179r\u00f3d\u0142a:<\/h1>\n